Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1550/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1550/07 odrzucające skargę kasacyjną M.Z. w sprawie ze skargi M.Z. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...]w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, iż postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1550/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1550/07, odrzucającego skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Skarga kasacyjna nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, nie sporządziła jej również inna uprawniona do tego osoba, wymieniona w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 26 stycznia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 2 lutego 2009 r. M.Z. złożył sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji uznał, że zażalenie na postanowienie z dnia 14 stycznia 2009 r., pomimo tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku jego sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w art. 175 powołanej ustawy, zostało sporządzone przez skarżącego osobiście. Wobec powyższego stwierdził, iż nie spełnia ono wymogu określonego w art. 194 § 4 ustawy i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M.Z.. W motywach zażalenia podtrzymał w całości zarzuty swojej skargi z dnia 14 sierpnia 2007 r., jak również skargi kasacyjnej z dnia 29 grudnia 2008 r. oraz zażalenia z dnia 2 lutego 2009 r. Wskazał, iż nie był w stanie ponieść kosztów sporządzenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2009 r. przez profesjonalnego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a zatem w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacki. Wymóg ten, ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W rozumieniu art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenie stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia (k. 272). W szczególności pouczono skarżącego, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Z zażalenia wniesionego na w/w postanowienie wynika, że skarżący sporządził je osobiście, co skutkuje tym, iż zażalenie pozostaje dotknięte nieusuwalnym brakiem i z tego względu podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Sporządzenie w niniejszej sprawie zażalenia przez samą stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarżący nie należy wszak do grona wymienionych osób. Skoro zaś tak, to trzeba przyjąć, że nie miał on wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Ponieważ zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił je jako niedopuszczalne (art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.