Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 628/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1248/16, którym odrzucona została skarga strony.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2017 r. działający w sprawie adwokat ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W wydanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł co do wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należnego mu od Skarbu Państwa, gdyż stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 oraz art. 259 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), "p.p.s.a", następuje to przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie sądem pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 marca 2017 r. w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a.