Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 listopada 2009 r. oddalił skargę J. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Odpis wyroku z dnia 30 listopada 2009 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 stycznia 2010 r. W dniu 3 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, skarga kasacyjna od wyroku z dnia 30 listopada 2009 r.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na przekroczenie trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie.
W dniu 19 kwietnia 2010 r. działając przez pełnomocnika, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 8 kwietnia 2009 r. W tym samym dniu zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2009 r.
Uzasadniając żądanie przywrócenia terminu skarżący wskazał, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył w ustawowym terminie zarówno profesjonalny pełnomocnik J. J., jak i skarżący osobiście. Tymczasem odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono wyłącznie pełnomocnikowi, podobnie jak odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, podczas gdy odpis postanowienia z dnia 26 marca 2010 r. o zwolnieniu od kosztów sądowych doręczono wyłącznie skarżącemu. Dalej skarżący wywiódł, że skarga kasacyjna została sporządzona w dniu 18 lutego 2010 r. przez profesjonalnego pełnomocnika i w tym dniu przekazana J. J. w celu wysłania do Sądu. Skarżący jest osobą w wieku 87 lat i zamiast wysłać skargę kasacyjną listem poleconym wrzucił ją do skrzynki pocztowej. Jak oświadczył skarżący, "[...] Z całą pewnością wrzucenie nastąpiło w dniu 18 lutego 2010 r. (...)". W ocenie strony, tego też dnia nastąpiło oddanie przesyłki w polskiej placówce pocztowej. Zdaniem J. J., uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wrzucając list do skrzynki działał w zaufaniu do Poczty Polskiej i miał prawo zakładać, że przesyłki są odbierane zgodnie z informacjami zawartymi na skrzynce pocztowej, to jest dwa razy dziennie w dni pracujące z wyjątkiem sobót, niedziel i świąt. Wrzucając list do skrzynki 18 lutego 2010 r., zatem jeden dzień przed upływem terminu na złożenie skargi kasacyjnej, miał pełne prawo przypuszczać, że korespondencja zostanie odebrana jeszcze tego samego dnia, to jest w czwartek 18 lutego 2010 r., najpóźniej zaś dnia następnego, to jest 19 lutego 2010 r. w piątek (ostatni dzień trzydziestodniowego terminu). O tym, że przesyłka nie została wyjęta ze skrzynki zgodnie z informacją na niej umieszczoną skarżący dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt I OZ 378/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1558/09.
Następnie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Po pierwsze Sąd wskazał, iż część argumentacji powołanej w przedmiotowym wniosku sprowadza się do kwestionowania prawidłowości ustalenia, że strona wniosła skargę kasacyjną z uchybieniem terminu. Wobec tej argumentacji Sąd nadmienił, że kwestia prawidłowości i daty doręczania odpisu wyroku z dnia 30 listopada 2009 r. oraz terminowości wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia została już prawomocnie ustalona i nie może być przedmiotem oceny w toku rozpoznawania przedmiotowego wniosku. Jak wskazał Sąd, pełnomocnictwem z dnia 20 listopada 2009 r. J. J. ustanowił do prowadzenia przedmiotowej sprawy adwokata. Pełnomocnictwo zostało złożone do akt sprawy na rozprawie w dniu 30 listopada 2009 r. i nie zostało wypowiedziane. W tej sytuacji zachowanie należytej staranności przez osobę profesjonalnie zajmującą się udzielaniem pomocy prawnej wymagało zarówno sporządzenia skargi kasacyjnej w przewidzianym ustawą terminie, jak i wniesienia jej w tym terminie do Sądu. Stąd też powoływane w przedmiotowym wniosku okoliczności, jak wiek skarżącego, zaufanie do Poczty Polskiej, czy też niezgodność umieszczonych na skrzynce pocztowej informacji co do terminów odbierania korespondencji z rzeczywistym stanem rzeczy, nie wyłączają winy w spóźnionym wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 listopada 2009 r. W sytuacji, gdy w sprawie stronę reprezentuje adwokat, to należy od niego oczekiwać, aby zadbał o skuteczne wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia Sądu. Tylko marginalnie odnosząc się do wymienionych wyżej okoliczności Sąd wskazał, że wiek, czy też zaufanie do instytucji dokonującej doręczeń, same w sobie nie mogłyby być okolicznościami ekskulpującymi stronę przekraczającą termin procesowy.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie powtarzając argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił jak tego wymaga art. 87 § 2 w/w ustawy okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Na wstępie należy zaznaczyć, na co zwrócił już uwagę Sąd I instancji, że podniesiona w zażaleniu kwestia prawidłowości doręczenia odpisu uzasadnienia wyroku jedynie pełnomocnikowi skarżącego została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r. sygn. I OZ 378/1 którym to postanowieniem oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uwagi na przekroczenie trzydziestodniowego terminu przewidzianego na jej wniesienie.
Odnosząc się do pozostałej argumentacji podniesionej w zażaleniu należy natomiast wskazać podobnie jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż okoliczność, że skarżący zamiast nadać skargę kasacyjną listem poleconym wrzucił ją do skrzynki pocztowej działając w zaufaniu do Poczty Polskiej nie jest działaniem tego rodzaju, któremu można przypisać staranność jakiej należy wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy procesowe, tym bardziej, że jak podnosi skarżący wrzucenie przesyłki do skrzynki pocztowej miało miejsce na dzień wcześniej przed upływem ustawowego terminu. Nawet podeszły wiek skarżącego sam w sobie nie przesądza automatycznie, że zwolniony jest on z obowiązku należytej staranności w dokonywaniu czynności procesowych. Ponadto na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji skarżący ustanowił dla prowadzenia swojej sprawy profesjonalnego pełnomocnika, który zachowując obiektywny miernik staranności jakiej należy wymagać od osoby profesjonalnie zajmującej się udzielaniem pomocy prawnej nie powinien ograniczyć się do sporządzenia skargi kasacyjnej lecz również dokonać jej wniesienia a przynajmniej dopilnować, aby została ona wniesiona w ustawowym terminie.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 listopada 2009 r. oddalającego skargę J. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie usprawiedliwiają braku zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej a zatem skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu tego terminu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.