Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt II SAB/Gd 4/09 w sprawie B.J. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wyłączył sędziego NSA Andrzeja Przybielskiego oraz oddalił wniosek o wyłączenie sędziów NSA: Jana Jędrkowiaka, Krzysztofa Ziółkowskiego oraz sędziów WSA: Marioli Jaroszewskiej, Doroty Jadwiszczok, Jolanty Górskiej, Tamary Dziełakowskiej, Wandy Antończyk, Katarzyny Krzysztofowicz i Janiny Guść.
Wydając postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku miał na uwadze treść art. 18, 19 i 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." oraz oświadczenia sędziego WSA Marioli Jaroszewskiej, sędziego WSA Doroty Jadwiszczok, sędziego WSA Jolanty Górskiej, sędziego WSA Tamary Dziełakowskiej, sędziego WSA Wandy Antończyk, sędziego WSA Jana Jędrkowiaka, sędziego NSA Krzysztofa Ziółkowskiego, sędziego WSA Katarzyny Krzysztofowicz, sędziego WSA Janiny Guść, że brak jest przesłanek, które przesądzałyby o wyłączeniu sędziego z urzędu (art. 18 § 1 P.p.s.a.) jak również okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Dodatkowo Sąd wskazał, że samo przypuszczenie strony o braku bezstronności sędziego, bez żadnego uprawdopodobnienia w tym zakresie, nie może prowadzić do uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego. Wyłączając sędziego NSA Andrzeja Przybielskiego Sąd I instancji miał na względzie okoliczność, że sędzia ten został na swoje żądanie wyłączony od rozpoznania innej sprawy ze skargi B. J., zatem podstawy wyłączenia sędziego w niniejszej sprawie również zachodziły.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. J. zarzucając:
- naruszenie art. 18 § 1 ust. 1 "pkt i 6" P.p.s.a. przez orzekanie w sprawie sędziego NSA Zdzisława Kostkę wyłączonego z mocy prawa, jako orzekającego w sprawie sygn. akt II SA/Gd 2726/02 oraz w sprawie ze skarg z dnia 30 października 2002 r., 7 listopada 2002 r., 18 listopada 2002 r. ze skargi na pozwolenie budowlane Prezydenta S. z dnia 22 lipca 2002 r.;
- naruszenie art. 22 § 2 P.p.s.a. przez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a jedynie przyjęcie oświadczeń sędziów podległych sędziemu sprawozdawcy, których treści nie zostały jej doręczona.
Mając powyższe zarzuty na uwadze B. J. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpatrzenie wniosku przez sędziów niezwiązanych ze sprawą budowy przy ul. [...] w S..
W uzasadnieniu zażalenia zarzuciła stronniczość, rażącą przychylność organowi administracji oraz przychylność inwestorowi. Nadto zarzuciła sędziemu sprawozdawcy celowe łamanie procedury postępowania określonej w § 36, § 37 i § 47 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych, przez pozbawienie jej prawa do procesu w skardze złożonej do sądu w roku 2002, lekceważenie braku dokumentów administracyjnych, lekceważenie braku stron i ukrywanie korespondencji z Wojewodą. Wobec niereagowania sędziów na protesty strony o braku dokumentów i braku udziału stron właściwych, w tym braku kuratora spadku M. G., którego obowiązek wyznaczenia spoczywa na organie administracji.
Dodatkowo wskazała, że jest stroną wszystkich postępowań budowlanych i konserwatorskich w sprawie budowy przy ul. [...] w S., przyległej do jej zabytkowej nieruchomości przy ul. [...] w S., gdyż w tych sprawach Urząd Miasta S. wskazał jako stronę postępowania P. G. nieznanego z miejsca pobytu, którego skarżąca jest kuratorem. Jednak Prezydent S. nie przeprowadził żadnego postępowania o wydanie decyzji budowlanej i nie doręczył żadnej decyzji administracyjnej związanej z zabudową gruntu przyległego, zabranego w czasach PRL dla pracownicy Urzędu Miasta S. razem z zabudowaniami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania Sądu II instancji może być tylko postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 listopada 2009 r.
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego przepisu, a także wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia środka zaskarżenia tego rodzaju.
Przepis art. 194 § 1 pkt 6 P.p.s.a. przyznaje stronom postępowania prawo do kwestionowania w drodze zażalenia postanowień, których przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 listopada 2009 r. wyłączające sędziego NSA Andrzeja Przybielskiego od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Gd 4/09 nie podlegało zaskarżeniu do Sądu II instancji. Wobec tego wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia).
Odnosząc się natomiast do zażalenia na postanowienie w zakresie oddalającym wniosek o wyłączenie sędziów NSA: Jana Jędrkowiaka, Krzysztofa Ziółkowskiego oraz sędziów WSA: Marioli Jaroszewskiej, Doroty Jadwiszczok, Jolanty Górskiej, Tamary Dziełakowskiej, Wandy Antończyk, Katarzyny Krzysztofowicz i Janiny Guść, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji odpowiada prawu. Okoliczności niniejszej sprawy nie dają bowiem podstaw do powzięcia wątpliwości, co do bezstronności ww. sędziów w przedmiotowym postępowaniu sprawy. Przyczyny wyłączenia sędziego zostały określone wyczerpująco w art. 18 P.p.s.a. dotyczącym wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy oraz w art. 19 P.p.s.a. umożliwiającym stosowanie tej instytucji na żądanie sędziego lub strony. Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. sąd postanawia o wyłączeniu sędziego jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że nie zaistniały okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w przedmiotowej sprawie. Potwierdzają to oświadczenia złożone przez sędziów.
Podniesione w zażaleniu zarzuty odnoszące się do sędziego NSA Zdzisława Kostki Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił bez rozpoznania, bowiem nie były one przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu.
Mając na uwadze wszystkie wyżej opisane okoliczności faktyczne i argumenty prawne Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, wobec czego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.