Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 6 września 2011 r., sygn. akt I OZ 633/11

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 6 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.C. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 110/11 o pozostawieniu wniosku J.C. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Sprawa
w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] 2011 r. nr rep. [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 110/11, Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarządził pozostawienie wniosku skarżącego J.C. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że mając na uwadze treść art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie urzędowego formularza wniosku w przedmiocie prawa pomocy, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przesłano skarżącemu formularz.

W związku z tym, że skarżący nie złożył w zakreślonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy w wymaganej formie, a jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2011 r. pozostawiono bez rozpoznania, należało wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe wniósł J.C., wskazując że nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, gdyż nie wiedział w jaki sposób go wypełnić. Jednocześnie wniósł o przyznanie mu prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą jest, że prawo pomocy przyznawane jest stronie na jej wniosek złożony w toku postępowania lub przed jego wszczęciem (art. 243 § 1 p.p.s.a.). Wniosek ten zawierający oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a w przypadku osób fizycznych także o stanie rodzinnym i oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym winien być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 1 i 2 p.p.s.a.). Zaś przepis art. 257 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe normy prawne stwierdzić należy, iż prawidłowo zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. Przewodniczący wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 21 kwietnia 2011 r., zatem ustawowy termin do złożenia wniosku na urzędowym formularzu upłynął z dniem 28 kwietnia 2011 r.

W tym miejscu wskazać należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2011 r. został pozostawiony bez rozpoznania.

W tej sytuacji z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu, prawidłowo pozostawiono go bez rozpoznania.

Dla oceny zachowania terminu do wykonania wezwania Sądu nie ma znaczenia argument zażalenia, że skarżący nie nadesłał wniosku w przepisanej prawem formie z powodu niewiedzy co do sposobu jego wypełnienia.

Dlatego też na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.