Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II SO/Wa 28/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Dyrektorowi Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych) za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 05 marca 2012 r. na bezczynność Dyrektora Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku Z. S. z dnia 07 lutego 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądził od Dyrektora Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie na rzecz wnioskodawcy Z. S., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. Z. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 05 marca 2012 r. na bezczynność Dyrektora Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 07 lutego 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 173/12) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie wniósł o jego odrzucenie, z uwagi na jego bezprzedmiotowość, podnosząc, iż odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy została wysłana do WSA w Warszawie przez organ w dniu 13 kwietnia 2012 r., a tym samym zachowany został 30-dniowy termin wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. Dodatkowo Dyrektor podniósł, iż nie jest organem w rozumieniu przepisów k.p.a.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 173/12, pismem z dnia 05 marca 2012 r. Z. S. wniósł za pośrednictwem WSA w Warszawie skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 07 lutego 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, która wpłynęła do organu w dniu 15 marca 2012 r. (data potwierdzenia otrzymania przesyłki zawierającej skargę na zpo przesyłki, przy której przekazano skargę organowi), przy piśmie Sądu z dnia 12 marca 2012 r. II KO/Wa 91/12.
Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie w dniu 13 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę), pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, jednocześnie przesyłając do WSA w Warszawie akta przedmiotowej sprawy.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. II KO/Wa 91/12 WSA w Warszawie wezwał organ do zwrotu przesłanych przy piśmie Sądu z dnia 12 marca 2012 r. II KO/Wa 91/12 oryginału skargi wraz z jej załącznikami i kopertą. Przedmiotowa skarga wraz z załączniki i kopertą wpłynęła do Sądu w dniu 27 kwietnia 2012 r. (data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie) i została dołączona do akt sądowych sprawy II SAB/Wa 173/12.
Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi - 15 marca 2012 r., z datą przekazania akt sprawy i odpowiedzi na skargę Sądowi - 13 kwietnia 2012 r., jak również z datą przekazania Sądowi oryginału skargi - 27 kwietnia 2012 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 30 marca 2012 r.
W ocenie Sądu pierwszej instancji opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie przepisu art. 55 §1 w zw. z art. 54 §2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej w sytuacji, gdy Skarżący nie jest organem administracji publicznej, a nadto informacja o udostępnienie, który wnosił wnioskodawca nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy i przepisów postępowania administracyjnego, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do bezpodstawnego zasądzenia od Skarżącego grzywny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotowe postępowanie o ukaranie Dyrektora Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. zostało wszczęte w związku z opóźnieniem w przekazaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez ten podmiot skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy Z. S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Istotnym problemem w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie jest - w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej - podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Zauważyć należy, że celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest objęcie obowiązkiem informacyjnym podmioty publiczne sprawujące władzę publiczną z uwagi na rodzaj wykonywanej działalności, bądź korzystanie z majątku publicznego, a także możliwości szerokiego dysponowania informacjami o charakterze publicznym. Jednak obowiązkiem tym objęte są również inne podmioty, takie jak podmioty wykonujące zadania publiczne lub dysponujące majątkiem publicznym, związki zawodowe i ich organizacje oraz podmioty polityczne.
Jak wynika z §2 Statutu Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny, jest on instytutem badawczym, będącym państwową jednostką organizacyjną, wyodrębnioną pod prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno – finansowym. Podmiot ten działa na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 października 2007 r. w sprawie zmiany nazwy Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie, powyższego Statutu oraz innych powszechnie obowiązujących aktów prawnych.
W świetle powyższych regulacji nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej charakter informacji publicznej. Okoliczność, że podmiot ten nie jest organem administracji publicznej i nie stosuje przepisów k.p.a. nie powoduje automatycznie, że w sprawach z zakresu udostępnienia informacji publicznej wyłączona jest właściwość sądu administracyjnego, a na podmiocie tym nie spoczywa obowiązek przekazania do Sądu skargi wraz z aktami sprawy. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art. 1 P.p.s.a.). Wszystkie tego rodzaju sprawy stanowią sprawy sądowoadministracyjne.
Przepisy P.p.s.a. stosuje się również w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, w których na mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotami obowiązanymi są nie tylko organy administracji publicznej, ale szeroko rozumiane władze publiczne, inne podmioty wykonujące zadania publiczne lub dysponujące majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, a także organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zastosowanie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zatem w tym przypadku z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tym że:
- 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
- 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
W tym też terminie Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie zobowiązany był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu, czego nie uczynił.
Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji wymierzył temu podmiotowi grzywnę w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.