Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 318/16 – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] lutego 2016 r., w przedmiocie zasiłku celowego.
Sąd wskazał, że skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona adresatowi osobiście w dniu 18 kwietnia 2016 r. Siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął zatem z dniem 25 kwietnia 2016 r. Sąd zaznaczył, że strona skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania.
Wobec powyższego Sąd I instancji – przywołując treść przepisów art. 57 § 1 i 46 p.p.s.a. – uznał, że wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, należało ją odrzucić.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie nie kwestionując, że otrzymał z Sądu przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że na skardze znajdują się jego dane osobowe, jako osoby, która sporządziła skargę, co stanowi "czynnik łagodzący sprawę". Skarżący stwierdził, że brak podpisu można w tym przypadku uznać tylko za wymóg formalny. W ocenie skarżącego jego skarga powinna zostać rozpoznana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała (§ 4).
Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2). Natomiast, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga skarżącego nie spełniała powyższych wymogów, bowiem nie była przez niego podpisana. W związku z tym, Sąd – w myśl wskazanych wyżej przepisów – wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odbiór przedmiotowego wezwania pokwitował własnoręcznym podpisem w dniu 18 kwietnia 2010 r., której to okoliczności nie zaprzecza. Wręcz przeciwnie, przyznaje, że wezwanie otrzymał i był świadomy rygoru jego niewykonania. Jednakże w zażaleniu zdaje się polemizować z Sądem podając, że "rygor odrzucenia skargi to wymóg formalny, w tym przypadku tylko brak podpisu skargi".
Skarżący był świadomy konsekwencji niewykonania wezwania Sądu, zignorował to wezwanie i nie uzupełnił braku formalnego skargi. W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, obowiązujące przepisy prawa obligowały Sąd do jej odrzucenia. Prawidłowo zatem Sąd I instancji przedmiotową skargę odrzucił.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.