Postanowienie NSA z 3 lutego 2010 r., I OZ 64/10

Sąd

I OZ 64/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 588/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 588/09 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie J. K. do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał w żadem sposób, że w związku z jej wykonaniem zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wykonanie nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu.

J. K. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie jego uchylenie i wydanie orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazał on, że skierowanie na badanie lekarskie naraża go na ograniczenia w prowadzeniu przez niego działalności gospodarczej w której uprawnienie do kierowania pojazdami jest niezbędne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Istotne również jest, że instytucja ochrony tymczasowej jest instytucją wyjątkową i ma charakter fakultatywny. Dodać także należy, iż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, gdyż takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności tej decyzji.

Odnosząc w/w rozważania do rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy podzielić pogląd tego Sądu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków, jak też nie zachodzi w okolicznościach tej sprawy przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Wykonanie decyzji administracyjnej polegające na zbadaniu stanu zdrowia skarżącego nie stanowi bowiem zagrożenia dla jego egzystencji i funkcjonowania.

W rozpoznawanej sprawie w zażaleniu strona skarżąca wskazuje, że wykonanie badań lekarskich wiąże się z ograniczeniem prowadzenia działalności gospodarczej. Powyższego nie można jednak kwalifikować w kategoriach nieodwracalnych skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., nie zachodzi tu bowiem niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Biorąc powyższe pod uwagę, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2009 r. należy uznać za zasadne.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.