Postanowienie NSA z 11 stycznia 2024 r., I OZ 640/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2131/22 o odrzuceniu skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Elżbieta Kremer przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2131/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r. w przedmiocie zasiłku stałego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwaniem skutecznie doręczonym w dniu 2 sierpnia 2023 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego A. B. przed sądami administracyjnymi.

Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 9 sierpnia 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę stwierdził, że pełnomocnik skarżącej pomimo wezwania do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, nie wykonał w zakreślonym terminie zarządzenia Sądu, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Z tych względów Przewodniczący Wydziału I właściwie wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia, przez złożenie oryginału bądź poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu A. B. przed sądami administracyjnymi.

Wobec nienadesłania w zakreślonym terminie wymaganego pełnomocnictwa prawidłowo Sąd I instancji zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucając skargę z uwagi na jej braki formalne, które nie zostały uzupełnione. Treść nadesłanego przez A. B. pełnomocnictwa nie wskazywała bowiem na umocowanie do reprezentowania strony ogólnie przed sądami czy sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym, a zatem zasadnym było uznanie, że nie odpowiada ono wymogom z art. 46 § 3 P.p.s.a., który wymaga by pełnomocnictwo upoważniało do działania w sprawie przed sądem, tj. sądem administracyjnym, który rozpatrywać będzie wniesioną skargę.

Zauważyć przy tym należy, że wezwanie A. B. pismem z dnia 27 lipca 2023 r. do złożenia oryginału bądź poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi nastąpiło w związku z nieprawidłowym wykonaniem pierwszego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. W treści ww. pisma skierowanego do pełnomocnika Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że pełnomocnictwo złożone przy piśmie z dnia 1 czerwca 2023 r. nie obejmowało swoim zakresem postępowania przed sądami administracyjnymi, a zatem w sprawie prawidłowo zrealizowano wynikającą z art. 6 P.p.s.a. zasadę udzielania pomocy stronom co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.