Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 kwietnia 2023 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej i ustalenia stałej opłaty rocznej.
W skardze zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2023 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Od powyższego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Następnie zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W zarządzeniu wskazano ponadto, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, iż wpis od skargi jest należny pomimo, że w skardze złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponadto w zażaleniu zawarł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2023 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Od powyższego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 199 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zastosował w sposób prawidłowy przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. – wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący nie był bowiem z mocy ustawy zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Odnosząc się zaś do twierdzeń skarżącego, iż brak było podstaw do wydania zarządzenia z uwagi na złożony w skardze wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, zauważyć należy, że zarówno pierwszy wniosek (zawarty w skardze), jak i drugi (zawarty w zażaleniu) były przedmiotem oceny przez referendarzy sądowych WSA w Gdańsku i oba te wnioski zostały rozpoznane negatywnie, zaś skarżący od żadnego z postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy nie wniósł sprzeciwu, wskutek czego stały się one prawomocne.
Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 200 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 złotych.
Stwierdzić zatem przyjdzie, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.