Postanowienie NSA z 30 lipca 2013 r., I OZ 648/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/12 o odrzuceniu zażalenia K.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/12

Sprawa

w sprawie ze skargi K.H. na przewlekłe prowadzenie przez Marszałka Województwa [...] postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/12 odrzucił sprzeciw K.H. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/12, którym pozostawiono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

J.H., działając w imieniu córki K.H., wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na w/w postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu.

Wobec faktu, że zażalenie nie zostało przez skarżącą podpisane, ani też nie został złożony oryginał pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelniony odpis), upoważniającego J.H. do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r. wezwał skarżącą K.H. do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, poprzez jego podpisanie lub złożenie stosownego pełnomocnictwa dla J.H. Wezwanie Sądu zostało doręczone stronie w dniu 17 kwietnia 2013 r. Jego odbiór pokwitował J.H. (art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, J.H. zakwestionował potrzebę składania kolejnego pełnomocnictwa, bowiem – w jego ocenie – znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo jest prawidłowe i pozwala na reprezentowanie córki przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym oświadczył, iż innego pełnomocnictwa nie złoży.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/12 odrzucił zażalenie K.H. na postanowienie z dnia 16 stycznia 2013 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w zakreślonym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W myśl art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest zatem warunkiem formalnym pisma (w tym zażalenia), a jego niezachowanie podlega uzupełnieniu. Z kolei zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z akt sprawy wynika, że do złożonego w dniu 12 lutego 2013 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/12 o odrzuceniu sprzeciwu J.H., działający w imieniu skarżącej K.H., nie dołączył prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania córki przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie. W aktach sprawy znajduje się jedynie nieuwierzytelniona kserokopia pełnomocnictwa z dnia 29 września 2011 r., które ponadto nie zawierało umocowania do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 36 pkt 1 P.p.s.a.). Wobec tego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego zażalenia w terminie 7 dni, zaś niezłożenie pełnomocnictwa procesowego we wskazanym terminie obligowało go do odrzucenia zażalenia.

Należy również wskazać, iż wprawdzie K.H. w dniu 23 maja 2013 r. udzieliła J.H. pełnomocnictwa do reprezentowania jej w niniejszej sprawie przed sądami administracyjnymi i zostało ono następnie dołączone do akt sprawy (a więc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r. jest dopuszczalne), jednak fakt ten nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia, bowiem pełnomocnictwo to zostało złożone po upływie terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2013 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.