Postanowienie NSA z 2 września 2010 r., I OZ 650/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt IV SO/Gl 7/10 o odrzuceniu zażalenia L.B. na zarządzenie z dnia [...] marca 2010 r. wydane

Sprawa

w sprawie [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt IV KO/Gl 22/10 przekazano skargi L.B. z dnia 25 lutego 2010 r. i 19 lutego 2010 r. Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej w Warszawie celem nadania im dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł L.B., który domagał się jego uchylenia i rozpoznania skarg przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt IV SO/Gl 7/10 zażalenie L.B. odrzucił.

W uzasadnieniu postanowienie podał, że stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarówno art. 194 § 1 jak i inne przepisy omawianej ustawy nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie sędziego o przekazaniu skargi organowi, w sytuacji jeżeli skarga została złożona bezpośrednio do sądu z pominięciem drogi określonej w art. 54 § 2 P.p.s.a. Natomiast przedmiotowe zarządzenie ma wyłączne charakter techniczny i umożliwia nadanie skardze dalszego, prawidłowego biegu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne odrzucił.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia L. B. do Naczelnego Sąd Administracyjnego, w którym podnosząc zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a., wyjaśnił, że jego skarga dotyczy odmowy ujawnienia przez delegaturę Urzędu Komunikacji Elektronicznej w Siemianowicach Śląskich nazwiska i adresu jednego z pracowników Telekomunikacji Polskiej S.A i została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem w/w delegatury Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

W związku z powyższym uznał, że przekazanie jego skargi do Urzędu Komunikacji Elektronicznej w Warszawie jest niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 178 P.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przy czym, przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń (art. 197 § 2 P.p.s.a.)

W związku z powyższym wskazać należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. odrzucenie zażalenia;
9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. ukaranie grzywną.

Wyjaśnić należy, że w katalogu o którym mowa w art. 194. P.p.s.a. zawarto rodzaje postanowień, na które przysługuje zażalenie. Wyliczanie to nie jest jednak wyczerpujące, co oznacza, że prawo do wniesienia zażalenia może również wynikać z innego przepisu omawianej ustawy. Zażalenie jest zatem środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowienie incydentalnych.

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wskazać należy, że skargę, która wpłynęła bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, przekazuje do organu administracji w drodze postanowienia na, które nie przysługuje zażalenie. W przypadku tego rozstrzygnięcia brak jest bowiem przepisu ustawy uprawniającego do jego zaskarżenia (por. J.P.Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, Wydanie 2. uwaga 17. do art. 54, str. 165). Przy czym, jako trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcie to ma charakter wyłączne techniczny i umożliwia nadanie skardze dalszego, prawidłowego biegu.

W konsekwencji, należy zatem stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, iż wniesie zażalenia było w tej sytuacji niedopuszczalne i w oparciu o art. 178 P.p.s.a. podlegało on odrzuceniu.

Ubocznie należy natomiast zauważyć, że art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a., do których odwołał się skarżący w treści wniesionego zażalenia nie miał w tej sprawie zastosowania.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.