Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie P. B. z dnia 17 listopada 2010 r.
W dniu 20 stycznia 2010 r. P.B., za pomocą poczty elektronicznej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, nie podpisując go własnoręcznie.
Na mocy zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2011 r. skarżący został wezwany do własnoręcznego podpisania zażalenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem jego odrzucenia. Skarżący nie zastosował się jednak do wezwania Sądu.
Postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r., sygn. akt II SO/Kr 7/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych – odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tegoż Sądu z dnia 28 grudnia 2010 r. odrzucające zażalenie skarżącego z dnia 17 listopada 2010 r.
W dniu 5 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło złożone drogą elektroniczną zażalenie skarżącego na postanowienie tegoż Sądu z dnia 25 marca 2011 r., opatrzone podpisem elektronicznym.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwano P. B. do usunięcia braków tego zażalenia, poprzez własnoręczne jego podpisanie – w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
stosownie do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym, Sadem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 tejże ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 7/09, Sąd ten popełnił oczywistą omyłkę pisarską podając datę "17 grudnia 2010 r.", podczas, gdy powinna być data "17 listopada 2010 r." Prawidłowo natomiast Sąd podał tę datę w uzasadnieniu tegoż postanowienia.
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 w związku z art. 166 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił sprostować zaistniałą oczywistą omyłkę pisarską.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Aby więc można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musi istnieć stosowny ku temu przepis we wskazanym akcie prawnym.
Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.) bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. W rozdziale IX cytowanej ustawy znajdują się przepisy zmieniające między innymi przepisy Kodeksu cywilnego art. 60, art. 78 § 1 i § 2 dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej.
Ponadto ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.) w art. 36 pkt 3 i pkt 5 dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego to jest art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego. Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu jaki reguluje dana ustawa.
Natomiast w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje.
Jednocześnie zauważyć należy, iż stosownie do art. 2 ust. 3 powołanej ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że w tym postępowaniu wojewódzki sąd administracyjny nie jest obowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w powołanej ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym. Tym samym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec tego stwierdzić należy, że skoro skarżący na niniejszym zażaleniu, które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło w dniu 5 maja 2011 r., nie złożył – pomimo stosownego wezwania – własnoręcznego podpisu, to zażalenie P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2011 r. o odrzuceniu jego zażalenia z dnia 17 listopada 2010r., należało uznać za obarczone brakiem formalnym, który powoduje jego odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 oraz na podstawie art. 156 w związku z art. 166 tej ustawy, postanowił, jak w sentencji.