Postanowienie NSA z 7 września 2011 r., I OZ 653/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 236/08 odrzucające zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 marca 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną R. S.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 grudnia 2010 r.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 236/08 odrzucił skargę kasacyjną R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2011 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. 345). Do odpisu orzeczenia dołączono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, w którym zamieszczono między innymi informację, że zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem jego odrzucenia.

W dniu 28 kwietnia 2011 r. R. S. złożył bezpośrednio w siedzibie Sądu osobiście sporządzone zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r. odrzucił zażalenie R. S. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153., poz. 1270 ze zm.) wskazując, że stosownie do treści art. 194 § 4 tej ustawy zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem skarżący, mimo prawidłowego pouczenia, w którym wskazano obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, osobiście sporządził zażalenie.

Zażalenie na postanowienie z dnia 10 marca 2011 r. wniósł R. S.. Domagając się jego uchylenia skarżący wniósł o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniami prawnymi dotyczącymi przepisów regulujących dodatki mieszkaniowe, a ponadto czy przymus adwokacki do wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń kończących postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jest zgodny z Konstytucją, czy sporządzanie przez adwokatów opinii prawnej, która kończy postępowanie sądowe i uniemożliwia mocodawcy wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń Sądu I instancji, jest zgodne z Konstytucją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym ma odpowiednie zastosowanie art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Przepisy te przewidują, że sporządzenie skargi kasacyjnej (tu odpowiednio zażalenia) przez adwokata, radcę prawnego, sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych uchyla tzw. przymus adwokacko - radcowski.

Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Okolicznością bezsporną w sprawie jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez uprawniony w myśl wskazanych wyżej przepisów podmiot.

Wskazać należy, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczone zostało skarżącemu wraz z pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo tego jednak R. S. osobiście sporządził zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 marca 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wniesienie tak sporządzonego zażalenia uchybiało wspomnianemu przepisowi art. 194 § 4 p.p.s.a.

W takiej sytuacji należy uznać, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego dotyczącego przedstawienia przez Sąd Trybunałowi Konstytucyjnemu pytań prawnych wyjaśnić należy, że instytucja pytania prawnego przewidziana art. 193 Konstytucji RP nie daje skarżącemu uprawnienia do skutecznego domagania się przedłożenia przez sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. Warunkiem wystąpienia z pytaniem prawnym jest wątpliwość powstała w składzie orzekającym co do zgodności przepisu prawa z Konstytucją RP, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Takiej wątpliwości Sąd w sprawie niniejszej nie powziął.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.