Postanowienie NSA z 17 września 2010 r., I OZ 654/10

Wydany

17 września 2010 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2010 roku, sygn. akt III SA/Gd 165/10 oddalające wniosek C. W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku F. K. od orzekania

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko

Sprawa

w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku z dnia [...] marca 2010 roku znak [...] w przedmiocie waloryzacji renty postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. oddalił wniosek C. W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku F. K. od orzekania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 165/10 ze skargi C. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku z dnia [...] marca 2010 roku znak [...] w przedmiocie waloryzacji renty.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wnosząc o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy nie wskazał jakichkolwiek przesłanek określonych w art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tzw. ustawowe przyczyny wyłączenia sędziego) lub art. 19 ustawy (wątpliwości co do bezstronności sędziego). Z oświadczenia sędziego z dnia 8 lipca 2010 r. wynika, że nie zachodzą jakiekolwiek podstawy uzasadniające wniosek o wyłączenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Wskazał, że jest ono nieważne, bo w jego wydaniu brała udział osoba wyłączona z mocy samego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa - art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 tejże ustawy).

Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonym przez sędziego, którego dotyczy wniosek, nie istnieje między nim i stroną postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie. Skarżący nie wykazał ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność złożonego oświadczenia. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, że wskazany we wniosku sędzia podlega wyłączeniu z mocy samego prawa.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia wyjaśnić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że sędziowie biorący udział w podejmowaniu zaskarżonego postanowienia byli wyłączeni od orzekania z mocy samego prawa. Nie sposób zatem odnieść się do twierdzeń skarżącego, a analiza akt sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że wobec tych sędziów zaistniała jakkolwiek z przesłanek wyłączenia określona w art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.