Postanowienie NSA z 18 października 2024 r., I OZ 657/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 846/24 o odrzuceniu skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Elżbieta Kremer przewodniczący

Sentencja

1. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 846/24, w ten sposób, że w jego komparycji w miejsce numeru zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie: "[...]" wpisać: "[...]";
2. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 846/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 lutego 2023 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu 7 marca 2023 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 kwietnia 2023 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarga została złożona w placówce pocztowej w dniu 11 marca 2024 r., a wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia został prawomocnie odrzucony postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r.

W ocenie Sądu nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zarzucając:

1. błędne przyjęcie, że z winy skarżącej doszło do uchybienia terminu, a tym samym że wiosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, która to przyczyna ustała w dniu złożenia odwołania, w sytuacji gdy skarżąca niezwłocznie po dowiedzeniu się o wyniku sprawy i uchybieniu terminowi przez profesjonalnego pełnomocnika podjęła stosowne środki w celu przywrócenia terminu w ciągu 7 dniu, zatem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a. nie upłynął;
2. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. poprzez niezastosowanie przewidzianych w ustawie środków w celu usunięcia braków formalnych skargi i odrzucenie skargi bez zaistnienia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i wydanie rozstrzygnięcia nieprawidłowego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z art. 54 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, a w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Powołane przepisy wskazują zatem, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została skutecznie doręczona stronie w dniu 7 marca 2023 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 6 kwietnia 2023 r. Złożenie skargi w dniu 11 marca 2024 r. nastąpiło wobec powyższego po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jednakże nie został on uwzględniony. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu z uwagi na jego złożenie z uchybieniem ustawowego terminu. Skarżąca nie wniosła zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie, a zatem stało się ono prawomocne.

Z tych względów podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogły wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.

Na podstawie art. 156 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia numeru zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie.