Postanowienie NSA z 23 stycznia 2024 r., I OZ 659/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Go 626/23 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi R.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Przybysz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 22 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Go 626/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z [...] sierpnia 2023 r., nr [...], wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi.

Pismem z 5 grudnia 2023 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz przyjęcia złożonej przez nią skargi do rozpoznania. Jednocześnie skarżąca w osobnym piśmie wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone w art. 46 p.p.s.a. warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia.

W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącej, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W tej sytuacji prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie własnoręcznie skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zaadresowana do skarżącej została jej doręczona w dniu 24 października 2023 r., wobec czego najdalej 31 października 2023 r. skarżąca miała obowiązek usunięcia braku formalnego skargi. Skoro tego nie uczyniła, to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja skarżącej zawarta w zażaleniu nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia. Twierdzenia podniesione w zażaleniu odnoszą się w istocie do okoliczności nieponoszenia przez stronę winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Są to okoliczności, które na obecnym etapie nie podlegają analizie. Niniejsze postępowanie dotyczy zażalenia na odrzucenie wniesionego środka zaskarżenia, a nie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który skarżąca złożyła w osobnym piśmie. Podkreślić przy tym należy, że co do zasady jednoczesne złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminowi do jej złożenia oraz złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wzajemnie się wykluczają. Wnosząc zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi strona stoi bowiem na stanowisku, że złożyła skargę w terminie, zaś składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przyznaje, że skarga została wniesiona po terminie.

Wobec tego uznać należy, że skoro w niniejszej sprawie skarga została złożona po terminie (czemu skarżąca nie zaprzecza), to Sąd musiał ją odrzucić. Dlatego niniejsze zażalenie nie mogło zostać uwzględnione i podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 197 § 1 p.p.s.a.