Postanowienie NSA z 12 lutego 2013 r., I OZ 66/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 1050/10 o odrzuceniu zażalenia na odmowę wstrzymania postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia 20 października 2010 r., nr Ol/K-120/260/10/5630 w przedmiocie podwyższenia składników uposażenia postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1050/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie A. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 24 września 2012 r. o odmowie wstrzymania postępowania w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia 20 października 2010 r., nr Ol/K-120/260/10/5630 w przedmiocie podwyższenia składników uposażenia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ww. postanowieniem z dnia 24 września 2012 r., na podstawie art. 89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej "P.p.s.a." odmówił wstrzymania na wniosek A.Z. postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 lipca 2012 r. (sygn. akt. II SA/Ol 1050/10).

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, zarzucając, że Sąd nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia, błędnie ustalił zakres wniosku z dnia 30 lipca 2012 r., a ponadto naruszył art. 89 P.p.s.a., gdyż powołał ten przepis jako podstawę prawną, zaś zdaniem skarżącego taką podstawę mogłyby stanowić tylko art. 58 lub art. 151 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że w świetle art. 194 § 1 P.p.s.a., postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania w sprawie nie jest zaskarżalne, dlatego zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił na podstawie art. 194 § 1 P.p.s.a.

Na powyższe postanowienie A. Z. wniósł zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu w całości skarżący zarzucił w trybie art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na treść postanowienia, a mianowicie naruszenie:

• art. 194 § 1 w zw. z art. 141 § 4 na skutek art. 89 P.p.s.a., przez niezgodne ze stanem faktycznym sprawy ustalenia, co do podstaw prawnych wniesionego przez skarżącego zażalenia, strony z dnia 10 października 2012 r. na postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 24 września 2012 r. (sygn. akt II SA/Ol 1050/10) w przedmiocie rozstrzygnięcia sądowego co do odmowy wstrzymania postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku strony o przyznanie jej prawa pomocy do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 6 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Ol 1050/10, bowiem zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 194 § 1 P.p.s.a. zdanie pierwsze zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na wszystkie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach ich wydanych w ustawie P.p.s.a. a ponadto na postanowienia wyszczególnione w pkt art. 194 § 1 P.p.s.a.
• art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 89 P.p.s.a. na skutek art. 194 § 1 P.p.s.a. przez niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym ustalenia zakresu sprawy i podstaw prawnych do możliwości faktycznych i prawnych zaskarżenia zażaleniem strony postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 24 września 2012 r. o sygn. akt II SA/Ol 1050/10 i z powyższego błędne rozstrzygnięcie sądowe, gdyż przepis prawa art. 194 § 1 P.p.s.a. dopuszcza i przewiduje zażalenie na wszystkie postanowienia sądowe wydane przez wojewódzki sąd administracyjny, gdy ustawa P.p.s.a. przewiduje w swojej treści takowe sądowe postanowienie, art. 89 P.p.s.a. Dlatego też zaskarżonym powyżej postanowieniem naruszono zasadę wynikającą z art. 141 § 4 P.p.s.a. stanowiącą, iż rozstrzygnięcie sądowe musi posiadać podstawę prawną rozstrzygnięcia wyjaśnioną i uzasadnioną w sposób odpowiadający prawu na mocy jego podjęcia. Tymczasem zaskarżone powyżej postanowienie nie wyjaśnia, dlaczego mimo przepisu prawa art. 89 P.p.s.a. ww. Sąd odrzucił zażalenie strony.

Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości ze stwierdzeniem jego nieważności lub naruszenia istotnie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. odrzucenie zażalenia;
9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. ukaranie grzywną.

Z powołanego przepisu wynika, że Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania. Takiego środka zaskarżenia nie przewiduje też art. 89 P.p.s.a., na podstawie którego zostało wydane przedmiotowe postanowienie z dnia 24 września 2012 r. Wbrew temu, co twierdzi skarżący, ustawodawca nie dopuścił możliwości składania zażaleń na wszystkie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, lecz zgodnie brzmieniem art. 194 § 1 P.p.s.a. – tylko na takie, które zostały wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 -10 oraz na inne postanowienia, ale tylko wtedy, gdy jest to wyraźnie przewidziane przez inny przepis tej ustawy. Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a., dostatecznie wyjaśnił również podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie A. Z..

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.