Postanowienie NSA z 12 sierpnia 2014 r., I OZ 660/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 479/14 o wstrzymaniu wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2014 r., Nr.

Sprawa

w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], na mocy której uchylono decyzję Starosty E. z dnia[....] sierpnie 2013 r., nr [...] w sprawie skierowania na badania lekarskie J. D. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, C, E prawa jazdy i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Jednocześnie w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, którego zasadność - zdaniem skarżącego – wynikała z faktu, że zebrany i przedstawiony przez skarżącego materiał całkowicie zezwalał na wydanie decyzji merytorycznej bez konieczności prowadzenia ponownego postępowania merytorycznego przez organ I instancji, a w konsekwencji umorzenie postępowania przed organem I instancji.

Odmawiając wstrzymania wykonania ww. decyzji Kolegium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie – powołując się na przepisy art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." – uznał, że wniosek J. D. nie mógł zostać uwzględniony bowiem wnioskodawca nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności, mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, skarżący bardzo lakonicznie uzasadnił swoje żądanie w tym zakresie podnosząc jedynie, że to wadliwość podjętego rozstrzygnięcia organu odwoławczego uzasadnia taki wniosek.

J. D. we wniesionym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zażaleniu, podnosił, że wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W skardze zaznaczył bowiem, że przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jedynie przedłużyło sprawę w sytuacji, gdy przedstawione przez skarżącego dowody stworzyły organowi odwoławczemu możliwość wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Powyższe rozstrzygnięcie prowadzi z kolei do nadmiernego opóźnienia postępowania i przewlekłości sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszym przypadku skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa ww. przepisie. Z takie nie można bowiem uznać samego faktu przedłużenia postępowania. Skarżący przy tym nawet nie wskazał jaki wpływ na niego (jego sytuację) mogłaby wywrzeć taka okoliczność.

Wskazać poza tym również należy że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania. Nie nakłada bowiem na skarżącego obowiązku określonego działania, zaniechania lub nakazu znoszenia zachowania innych podmiotów, co zasadniczo uniemożliwiało wydanie postanowienia zgodnego z jego żądaniem.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.