Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 388/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo Z. L. z dnia 22 kwietnia 2011 r., w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (..) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w piśmie z dnia 22 kwietnia 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Z. L. złożył wniosek o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 388/07. Skarżący nie dołączył odpisu pisma, co uniemożliwiało jego doręczenie organowi. Pismem z dnia 2 maja 2011 r. skarżący został wezwany do nadesłania odpisu powyższego wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 maja 2011 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sprawy). Pomimo pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, skarżący nie nadesłał odpisu wskazanego wyżej pisma.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie Z. L. podniósł, iż jest ono obarczone jest wieloma brakami m. in. nie zawiera jakiegokolwiek rozstrzygnięcia oraz jego uzasadnienie nie jest w rzeczywistości uzasadnieniem konkretnego orzeczenia sądu lub zarządzenia przewodniczącego tzn. nie jest uzasadnieniem określonym w art. 141 §4 P.p.s.a. Przedmiotowe zarządzenia nie zawiera ponadto podstawy faktycznej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Zdaniem skarżącego Sąd pierwszej instancji wzywając do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wykładnię wyroku z dnia 8 października 2007 r., II SA/Wa 388/07 nie wskazał o które konkretnie braki chodzi, przy czym za brak formalny jego zdaniem nie może zostać uznane niedołączenie odpisów pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a o ile strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie tegoż pisma bez rozpoznania.
Jednym z formalnych wymogów pisma jest zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. dołączenie do pisma strony jego odpisów i odpisów załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W rozpoznawanej sprawie Z. L. w piśmie z dnia 22 kwietnia 2011 r. złożył wniosek o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2007 r., II SA/Wa 388/07. Pismo to zostało złożone w jednym egzemplarzu. W związku z powyższym, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych powyższego pisma poprzez nadesłanie jego odpisu. Z akt sprawy wynika, że wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 maja 2011 r., jednak skarżący nie zastosował się do niego.
Należy więc uznać, że wobec nieusunięcia braków formalnych w terminie i prawidłowego w tym zakresie pouczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. zasadnie pozostawił pismo skarżącego z dnia 22 kwietnia 2011 r. bez rozpoznania.
Stosownie bowiem do § 26 ust. 2 zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych, Sąd może sporządzić we własnym zakresie odpisy pisma złożonego przez stronę, ale wyłącznie w celu dołączenia ich do akt w sytuacji, gdy strona wnosi jedno pismo w kilku sprawach, nie zaś w celu doręczenia go stronie przeciwnej. Powyższa sytuacja nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie.
Ponadto nieuzupełnienie braków formalnych pisma ma charakter obiektywny, wobec czego okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu nie mogą mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżone zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2011 r., II SA/Wa 388/07 nie narusza prawa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny Sąd, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.