Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.S. na pismo Dziekana Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie przez A.S. stacjonarnych studiów pierwszego stopnia na kierunku chemia na Wydziale Chemii UJ na drugim roku studiów.
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie oddalił wniosek A.S. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 maja 2014 r.
A.S. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia pismem z dnia 27 maja 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 1306/13, odrzucił sprzeciw.
Jak wskazał w uzasadnieniu, w niniejszej sprawie A.S. wniosła sprzeciw po upływie siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 259 § 1 p.p.s.a., albowiem termin do jego wniesienia upływał w dniu 26 maja 2014 r., a sprzeciw został wniesiony przez skarżącą w dniu 27 maja 2014 r.
Zażalenie od powyższego postanowienia wywiodła A.S.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z kolei w myśl, art. 259 § 1 tej ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Postanowienie WSA w Krakowie o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone skarżącej w dniu 19 maja 2014 r., o czym świadczy podpis skarżącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 55). Tym samym, jak prawidłowo wyliczył Sąd pierwszej instancji, termin do wniesienia sprzeciwu upływał 26 maja 2014 r. (poniedziałek). Gdyby ów termin wypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, wówczas za ostatni dzień terminu uważany byłby następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. Jednak, jak wskazano, w niniejszej sprawie ostatni dzień terminu przypadał na dzień pracy – poniedziałek. Do terminu ustawowego siedmiu dni, wskazanego w art. 259 § 1 p.p.s.a., nie dolicza się dodatkowych dni weekendu. Na tym gruncie sprzeciw wniesiony w dniu 27 maja 2014 r. (k.
- musiał być uznany za złożony po terminie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.