Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1293/23, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.) - z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu sądowego od skargi - skargę odrzucił.
W piśmie z dnia 21 września 2023 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu, zaskarżając je w całości i wskazując, że w doręczonej kopercie nie było wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nadto, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Bezspornie w rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę obarczoną brakami: formalnym (brak odpisu skargi) i fiskalnym (brak wpisu sądowego). Z uwagi na powyższe pełnomocnik skarżącego został wezwany do jego uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo zaadresowane wg wskazania pełnomocnika i odebrane w dniu 18 lipca 2023 r. przez upoważnionego pracownika kancelarii (k. 19 akt). Termin do uzupełnienia braków formalnych w tym do uiszczenia wpisu mijał w dniu 25 lipca 2023 r. W zakreślonym terminie wpisu nie uiszczono, dlatego skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji. W rozpoznawanej sprawie doszło bowiem do ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Nie mógł w rozpoznawanej sprawie odnieść zamierzonego skutku argument zażalenia, że w kopercie nie znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu, nie podważa danych zawartych w dokumencie zwrotnego potwierdzeniu odbioru przesyłki. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru wymieniono, jakie dokumenty zostały umieszczone w kopercie zaadresowanej do skarżącego. W aktach sądowych niniejszej sprawy znajdują się wezwania do wykonania zarządzenia z dnia 4 lipca 2023 r. poprzez usunięcie braków formalnych i fiskalnych skargi, na których widnieją adnotacje, iż wezwanie zostało przekazane w dniu 13 lipca 2023 r. na biuro podawcze Sądu celem wysłania. Potwierdzenie odbioru przesyłki podpisem oznacza natomiast, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie wskazanej na potwierdzeniu odbioru, ale również potwierdza, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą, do obalenia którego nie było wystarczające oświadczenie skarżącego, że wewnątrz koperty brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. W interesie odbierającego przesyłkę jest sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Niewątpliwie wskazywało ono, że przesyłka zawierała zarówno wezwanie do uzupełnienia braków skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić, czego skarżący ani jego pełnomocnik w sprawie niniejszej nie uczynił. Tymczasem, dla prawidłowości doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (vide: postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2023 r. II OZ 673/23, wyroki NSA: z 1 października 2015 r., I FSK 613/14; z 29 maja 2018 r., II FSK 1380/16; publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Konkludując, zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacje dowodzą, że pełnomocnik skarżącego otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi i podważają wiarygodność jego twierdzeń.
Tym samym argumentacja zażalenia nie znajduje uzasadnienia, brak było bowiem podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.