Postanowienie NSA z 9 września 2008 r., I OZ 669/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1550/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Mazur (del.)

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż z dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że osiąga on wraz z żoną dochód w kwocie przekraczającej [...] zł netto miesięcznie. Ponadto Sąd I instancji podkreślił, iż wniosek M. Z. o przyznanie prawa pomocy był już dwukrotnie przedmiotem rozważań tego Sądu, który postanowieniami z dnia 29 października 2007 r. i z dnia 31 marca 2008 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Orzeczenia te stały się prawomocne po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń wniesionych przez skarżącego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przy ponownym wystąpieniu M. Z. o całkowite zwolnienie go od kosztów postępowania sytuacja majątkowa strony nie uległa zmianie, co wynika z przedstawionych dokumentów oraz oświadczeń, nie zachodzą więc żadne przesłanki dla zmiany prawomocnych postanowień wydanych w tym przedmiocie.

Zażalenie na to postanowienie wniósł M. Z., podnosząc, iż nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek ograniczeń w wydatkach ponoszonych przez jego rodzinę, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów kolejnego postępowania toczącego się z jego udziałem. Ponadto skarżący zarzucił Sądowi, iż w żadnej z dotychczas rozpoznanych spraw wszczętych skargami i wnioskami strony, jego małżonki i jej rodziców M. i A. K. nie zostało wydane żadne orzeczenie pozytywne dla skarżącej. Strona odniosła się także do kwestii reprywatyzacji cegielni, będącej własnością J. K..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest uzasadnionych podstaw.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym, którego przyznania domagał się M. Z., może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów, co wynika z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.).

Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący, jako osoba uzyskująca stały miesięczny dochód w kwocie znacznie przekraczającej najniższe krajowe wynagrodzenie – z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wspólny dochód skarżącego i jego żony wynosi około [...] zł netto miesięcznie – w żadnym wypadku nie może być za taką osobę uznany.

Ponadto podkreślenia wymaga, iż – jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – w sprawie niniejszej dwukrotnie rozpoznawany był już wniosek M. Z. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniami z dnia 29 października 2007 r. i z dnia 31 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienia te stały się prawomocnymi, gdyż zażalenia na nie zostały oddalone postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OZ 984/07 oraz z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 297/08.

Jak wynika z art. 165 powołanej ustawy, postanowienia niekończące postępowania mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie nie nastąpiła zmiana okoliczności, zatem nie było podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego prawomocnym postanowieniem.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.