Postanowienie NSA z 13 września 2012 r., I OZ 671/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SAB/Wr 18/08 odmawiające umorzenia należności sądowej z tytułu wymierzonej kary porządkowej grzywny w kwocie 500 (pięćset) złotych

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt III SAB/Wr 18/08, po rozpoznaniu wniosku J. K. o wyłączenie sędziów tegoż Sądu, na podstawie art. 23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o treści obowiązującej w dniu wydania tego postanowienia, ukarał go grzywną w wysokości 500 złotych, za zgłoszenie wniosku w złej wierze. Wskazany przepis stanowił bowiem, że w przypadku zgłoszenia w złej wierze wniosku o wyłączenie sędziego sąd administracyjny, oddalając wniosek, może skazać zgłaszającego wniosek na grzywnę do wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 września 2010 r. wezwano skarżącego do dobrowolnego uiszczenia kary porządkowej w kwocie 500 zł. W odpowiedzi skarżący złożył pismo z dnia 23 września 2010 r. zawierające wniosek o "wstrzymanie natychmiastowe wykonania decyzji". W następstwie tego pisma wezwano skarżącego do sprecyzowania tegoż pisma, na co w odpowiedzi wskazał, że wnosi o umorzenie należności wynikających z nałożenia kary grzywny w wysokości 500 zł.

Wobec tego zarządzeniem z dnia 21 października 2010 r. wezwano skarżącego do udokumentowania swojej sytuacji majątkowej, poprzez przedłożenie szczegółowo wyliczonych dokumentów, w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o dane wynikające z akt sprawy. Skarżący nie zastosował się jednak do wezwania Sądu.

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SAB/Wr 18/108, odmówił skarżącemu umorzenia należności sądowej z tytułu wymierzonej kary porządkowej grzywny w kwocie 500 zł wskazując, że skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów uzasadniających stwierdzenie, że znajduje się on w sytuacji finansowej uzasadniającej umorzenie tej należności, zaś z akt sprawy również nie wynika taka okoliczność.

Na to zarządzenie skarżący złożył zażalenie, z którego wynika, że się z nim nie zgadza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Podkreślić przy tym należy, że ciężar dowodu spoczywa na dłużniku, który po złożeniu wniosku w tym przedmiocie, obowiązany jest wykazać, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić - § 2 ust. 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194)

Skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie przedłożył dokumentów, z których wynikałoby, że jego sytuacja wyczerpuje przesłanki określone art. 229 § 1 powołanej ustawy.

Wobec tego uznać należy, że zaskarżone zarządzenie odmawiające umorzenia należności sądowej z tytułu wymierzonej kary porządkowej grzywny nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 167 oraz art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.