Postanowienie NSA z 15 października 2013 r., I OZ 671/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. L. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Małgorzaty Pocztarek

Sprawa

w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: , odrzucić wniosek

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Wnioskiem z 7 września 2013 r. P. L. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyłączenie sędzi Naczelnego Sądu Administracyjnego Małgorzaty Pocztarek z uwagi na wydanie w dniu 8 sierpnia 2013 r. nieważnego postanowienia o sygn. akt I OZ 671/13.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że postanowienie było "nieobiektywne", i "nierzetelne". Sędzia nie rozpoznała meritum sprawy będącej przedmiotem zażalenia. Zdaniem skarżącego, należało mu zapewnić możliwość wypowiedzenia się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie wadliwie prowadzonego postępowania administracyjnego i braku wyłączenia pracownika organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Prawem strony postępowania sądowoadministracyjnego jest rozpoznanie jej sprawy przez bezstronny Sąd. Gwarancji tej zasady służy instytucja wyłączenia sędziego, jednak ma ona miejsce tylko w trakcie toczącego się postępowania, aby zapadłemu w nim orzeczeniu ten obiektywizm zapewnić. Z tego względu wniosek o wyłączenie sędziego można wnieść tylko w toku postępowania.

Podkreślić należy, że stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Oznacza to, że postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne w toku instancji i nie podlegają zaskarżeniu. Prawomocność tych postanowień oznacza zakończenie postępowania w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OZ 671/13, jest prawomocne (nie przysługuje od niego środek odwoławczy), zatem po jego wydaniu złożenie wniosku o wyłączenie sędziego który je wydał jest niedopuszczalne.

Na marginesie zauważyć należy, iż z wniosku P. L. wynika, że jest on niezadowolony z rozstrzygnięcia Sądu. Jednakże, wniosek o wyłączenie sędziego nie służy kwestionowaniu prawidłowości rozstrzygnięcia. Co więcej, wbrew oczekiwaniom skarżącego, rozpoznając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 kwietnia 2013 r., IV SA/Gl 493/11, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 sierpnia 2013 r. nie mógł rozpatrywać jakichkolwiek innych okoliczności niż te, które zgodnie z ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesądzają o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie. Oznacza to, że Sąd nie mógł wypowiadać się w kwestii zasadności skargi. Skarżący powinien zwrócić uwagę, że wnioski o wyłączenie sędziów nie mogą prowadzić do rozstrzygnięcia samej skargi. Dopiero w wyroku Sąd rozpozna sprawę merytorycznie, teraz rozstrzyga jedynie zagadnienia wpadkowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.