Postanowienie NSA z 14 września 2011 r., I OZ 672/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta m.st. Warszawy na zarządzenie Sędziego Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 596/11 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 29 marca 2011 r. i z dnia 2 maja 2011 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi H. Z., B. G. i J. K. o wymierzenie Prezydentowi m. st. Warszawy grzywny postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

H. Z., B. G. i J. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi m. st. Warszawy grzywny za niewykonanie wyroku tegoż Sądu z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 141/10, zobowiązującego Prezydenta m. st. Warszawy do rozpoznania wniosku z dnia 31 stycznia 1949 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), oznaczonej jako [...], działka nr [...].

Pismem z dnia 29 marca 2011 r., a następnie z dnia 2 maja 2011 r. Prezydent m. st. Warszawy złożył odpowiedź na skargę. Pisma te zostały podpisane przez G. J. – F. – [...] z upoważnienia Prezydenta m. st. Warszawy.

W wykonaniu zarządzenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r. wezwano Prezydenta m. st. Warszawy do uzupełnienia braków formalnych wskazanych wyżej pism, poprzez ich podpisanie przez Prezydenta m. st. Warszawy.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu wpłynęła do akt sprawy kserokopia upoważnienia z dnia 8 grudnia 2006 r. dla G. J. – F. udzielonego na podstawie art. 39 ust. 2, art. 11a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w związku z art. 268a k.p.a. do załatwiania spraw dotyczących nieruchomości położonych na terenie Miasta Stołecznego Warszawy, wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń oraz przesyłania zażaleń i odwołań, a także wykonywania wszelkich czynności przygotowawczych faktycznych i prawnych, w tym do składania odpowiednich wniosków i oświadczeń kierowanych do sądów i organów administracji. Kopia została poświadczona za zgodność z oryginałem przez I. P.-Ś. – głównego specjalistę w [...] Urzędu m. st. Warszawy.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 lipca 2011, sygn. akt I SA/Wa 596/11, Sędzia Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pisma z dnia 29 marca 2011 r. i z dnia 2 maja 2011 r., stanowiące odpowiedź na skargę uznając, że art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż pracownik urzędu Miasta Stołecznego Warszawy nie może być, co do zasady, pełnomocnikiem strony - Prezydenta m. st. Warszawy, ponieważ po pierwsze osoba ta nie jest pracownikiem wymienionej strony, a po drugie, przywołany organ nie może być uznany za którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 35 § 2 powołanej ustawy. Prezydent m. st. Warszawy nie jest bowiem osobą prawną, przedsiębiorcą, czy też państwową lub samorządową jednostką organizacyjną.

Ponadto, w ocenie Sądu, wniesienie odpowiedzi na skargę nie jest czynnością administracyjną, do której odnosi się zarówno art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jak też art. 268a k.p.a.

Na to zarządzenie zażalenie złożył [...], działający z upoważnienia Prezydenta m. st. Warszawy, rozwijając argumenty na okoliczność, że niezasadne jest wzywanie Prezydenta m.st. Warszawy do podpisania osobiście pism stanowiących odpowiedź na skargę, skoro pisma te podpisał upoważniony pracownik organu. Powołano się przy tym na dość obszerne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu w postępowaniu sądowoadministracyjnym wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie pismami, które zostały pozostawione bez rozpoznania, jest odpowiedź Prezydenta m. st. Warszawy na skargę H. Z., B. G. i J. K. o wymierzenie Prezydentowi m. st. Warszawy grzywny, zawarta w pismach z dnia 29 marca 2011 r. i 2 maja 2011 r.

Pisma te zostały podpisane przez [...] z upoważnienia udzielonego przez Prezydenta m. st. Warszawy na podstawie art. 268a. K.p.a. Przepis ten jest związany z dekoncentracją zadań, tak zwaną dekoncentracją wewnętrzną i stanowi, że organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Oznacza to, że organ może upoważniać pracowników do załatwiania spraw w jego imieniu, a upoważnienie wywiera ten skutek, iż zmienia się osoba wykonująca kompetencję organu w prawnych formach, z tym że upoważniony pracownik nie staje się przez to organem administracyjnym – nosicielem kompetencji, lecz pełni – w granicach określonych w upoważnieniu – jedynie funkcję tego organu. Ponieważ działania podmiotu upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego, traktowane są jako rozstrzygnięcia samego organu upoważniającego.

Jak podniesiono w rozpoznawanym zażaleniu, Prezydent m. st. Warszawy wykonuje swoje zadania za pomocą odrębnej jednostki organizacyjnej, jaką jest Urząd Miasta Stołecznego Warszawy. Prezydent jest kierownikiem Urzędu – na podstawie art. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2002 r., Nr 41, poz. 361 z późn. zm.), art. 33 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie Prezydent m. st. Warszawy na podstawie § 3 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy (załącznik do Zarządzenia Nr 312/2007 Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 4 kwietnia 2007 r. w sprawie nadania regulaminu organizacyjnego Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy), upoważnił G. J. F. – pracownika Urzędu m. st. Warszawy między innymi do składania wniosków i oświadczeń kierowanych do sądów.

Tym samym uznać należy, że udzielone upoważnienie obejmuje podpisywanie w imieniu organu pism, które swym zakresem obejmują złożoną w niniejszej sprawie odpowiedź na skargę z dnia 29 marca 2011 r. i z dnia 2 maja 2011 r.

Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował w orzeczeniach z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I OZ 722/10, z dnia 8 października 2010 r., sygn. akt I OZ 771/10, z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt I OZ 974/10 oraz z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 813/10, z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 566/11.

Mając zatem na względzie, że w art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznana została zdolność prawna organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi oraz fakt, iż wykonywanie administracji publicznej przypisane jest organom w ujęciu organizacyjno-przedmiotowym, należy stwierdzić, że organ, którego dotyczy skarga, może działać osobiście (tzn. przez osobę będącą piastunem organu) albo przez osoby uprawnione do działania w jego imieniu, o czym stanowi art. 28 § 1 tej ustawy. Może też ustanowić pełnomocnika, zgodnie z art. 34 i 35 § 2 ustawy.

Tym samym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie odpowiedź na skargę nie zawierała żadnych braków formalnych i można było nadać jej dalszy bieg procesowy. Zatem zarządzenie Sędziego Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r., wzywające Prezydenta m. st. Warszawy do podpisania osobiście tejże odpowiedzi na skargę zawartej w pismach z dnia 29 marca 2011 r. i z dnia 2 maja 2011 r., narusza prawo.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 i 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.