Postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., I OZ 672/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 marca 2019 r., sygn. akt II SAB/Rz 21/18 o odrzuceniu zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 6 lutego 2019 r., sygn. akt II SAB/Rz 21/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. K.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 20 września 2018 r., sygn. akt II SAB/Rz 21/18

Skład

sędzia NSA Iwona Bogucka przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 19 marca 2019 r. odrzucił zażalenie J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 6 lutego 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 20 września 2018 r. oddalającego skargę na bezczynność Starosty P. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."), zażalenie to powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. w związku z tym zażalenie obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym.

Zażalenie na niniejsze postanowienie zostało wniesione osobiście przez skarżącego w dniu 2 kwietnia 2019 r.

Jak wynika z akt sprawy, ustanowiony w sprawie dla skarżącego pełnomocnik w ramach przyznanego prawa pomocy, 3 kwietnia 2019 r. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku o sygn. II SAB/Rz 21/18.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które winno być sporządzone zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a., z zastrzeżeniem art. 175 § 2 P.p.s.a. przez adwokata bądź radcę prawnego. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 P.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Zatem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jego odrzucenia (art. 178 tej ustawy). Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, który powoduje jego odrzucenie na podstawie art. 194 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a.

Skarżący, pomimo pouczenia, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 marca 2018 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał zażalenie za niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji o oddaleniu zażalenia.