Postanowienie NSA z 7 sierpnia 2013 r., I OZ 673/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt IV SO/Gl 13/13 o wymierzeniu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych

Sprawa

w sprawie ze skargi M.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt IV SO/GL 13/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 100 zł za nieprzekazanie Sądowi skargi M. W. wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi.

We wniosku o ukaranie organu grzywną, który wpłynął do Sądu w dniu 25 marca 2013 r., podniesiono, że skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. została wniesiona do organu w dniu 25 lutego 2013 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Mimo upływu 15-dniowego terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198, dalej u.d.i.p.) organ nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Natomiast organ w odpowiedzi na wniosek wyjaśnił, że przekazał pismem z dnia 6 marca 2013 r. kopie dokumentów istotnych w sprawie wraz z ustosunkowaniem się do zarzutów skarżącego, organowi wyższej instancji, który następnie niniejszą dokumentację przesłał do Sądu. Ponadto PINB w dniu 5 kwietnia 2013 r. przekazał do Sądu uwiarygodnione dokumenty w sprawie, w związku z czym organ wniósł o odstąpienie od wymierzenie grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Gl 24/13 oraz IV SO/Gl 13/13 ustalił, że M. W. pismem z dnia 25 lutego 2013 r. skierował do Sądu za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Sąd I instancji wskazał, że organ zobowiązany był do przekazania skargi w terminie 15 dni, który upływał w dniu 12 marca 2013 r. Organ błędnie nadał w dniu 12 marca 2013 r. skargę wraz z aktami do organu wyższego stopnia – Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga po przekazaniu w dniu 20 marca 2013 r. przez ten organ wpłynęła do Sądu w dniu 22 marca 2013 r. Dopiero w wykonaniu wezwania Sądu organ w dniu 9 kwietnia 2013 r. wysłał odpowiedź na skargę wraz potwierdzonymi za zgodność oraz uzupełnionymi aktami administracyjnymi. A więc organ wykonał obowiązek wynikający z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) dopiero 43 dni od dnia jej wpływu do organu, w związku z czym Sąd I instancji wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł.

Na powyższe postanowienie wniesione zażalenie, w którym wskazano, że PINB zgodnie z kompetencjami wynikającymi z przepisów Prawa budowlanego przekazał pismem z dnia 6 marca 2013 r. kopie dokumentów istotnych w sprawie wraz z wyjaśnieniem i ustosunkowaniem się do zarzutów zawartych w niniejszej skardze, organowi wyższego stopnia, który zgodnie z właściwością bezzwłocznie przekazał sprawę do Sądu. Nadto wskazał, że o błędzie proceduralnym dowiedział się z pisma WINB z dnia 19 marca 2013 r., który został bezzwłocznie poprawiony i w dniu 5 kwietnia 2013 r. zostały przekazane uwiarygodnione kopie dokumentów istotnych w sprawie wraz z relacją i wyjaśnieniem. Zaznaczył również, że to pierwsza tego typy skarga na bezczynność organu, na której przećwiczono procedurę, która stała się nauczką.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 21 pkt 1 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Zgodnie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wyjaśnić należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a, pełni funkcję dyscyplinującą, a także funkcję represyjną. Funkcja represyjna realizowana przez wymierzenie grzywny, o której mowa w wymienionym przepisie służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Mimo, że przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od wykonania przez organ obowiązków, o których mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny ponosi on odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę. Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

Należy wskazać, że okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Ustawodawca pozostawił sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny swobodny zakres ustalenia jej wysokości tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.). Powyższy przepis pozwala na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., uwzględnienia okresu w jakim pozostawał on w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ ustawowemu terminowi na przekazanie sprawy do Sądu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd Wojewódzki przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.