Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 r. odrzucił skargę J. A. na stanowisko Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie we Włocławku w przedmiocie niewykonania wyroku tegoż Sądu, sygn. akt II SAB/Bd 17/07.
Od tego postanowienia J. A. złożyła własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 3 lutego 2009 r. odrzucił, jako złożoną z niedochowaniem przymusu adwokackiego, to jest z naruszeniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.)
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 lutego 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżąca złożyła sporządzone osobiście zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 6/08, odrzucił zażalenie, wskazując, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd zaznaczył, że przepisu tego nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie takie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W niniejszej natomiast sprawie skarżąca sporządziła zażalenie osobiście, pomimo, że nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 powołanej wyżej ustawy.
Na to postanowienie skarżąca złożyła zażalenie podnosząc, że Sąd w jego uzasadnieniu powołał inną sygnaturę, to jest zamiast II SA/Bd 6/08, podał II SA/Bd 32/08, wyrażając w związku z tym wątpliwość, w jakiej właściwie sprawie zostało wydane zaskarżone postanowienie. W dalszej części uzasadnienia zażalenia skarżąca podniosła merytoryczne kwestie związane ze sprawą z jej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Powołany przepis opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni zażaleniu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
W niniejszej sprawie skarżąca, przy piśmie Sądu pierwszej instancji z dnia 10 lutego 2009 r. wraz z doręczeniem odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, została prawidłowo pouczona o dopuszczalności, sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną.
W związku z tym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 kwietnia 2009 r., nie narusza obowiązującego prawa.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej dotyczącego błędnego oznaczenia sygnatury akt przez Sąd pierwszej instancji, to wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 6/08, sprostował oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia tegoż Sądu z dnia 28 kwietnia 2009 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 6/08, w ten sposób, że w nagłówkach strony 1 i 2 tegoż uzasadnienia w miejsce "sygn. akt II SA/Bd 32/08" wpisać "sygn. akt II SA/Bd 6/08". Sąd wskazał, że o oczywistości tej omyłki pisarskiej świadczy fakt, że sygnatura II SA/Bd 6/08 widnieje na okładce akt przedmiotowej sprawy, a ponadto wszystkie wydane w sprawie postanowienia i zarządzenia określane były jako wydane w sprawie II SA/Bd 6/08.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy z dnia 28 kwietnia 2009 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego co do meritum sprawy nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.