Postanowienie NSA z 17 września 2008 r., I OZ 680/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Ol 124/08 w przedmiocie pozostawienia pisma skarżącego z dnia 25 kwietnia 2008 r. bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Henryk Ożóg przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zarządzeniem z dnia 19 maja 2008 r. pozostawił pismo T. R. z dnia 25 kwietnia 2008 r. bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008 r. oddalił skargę T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. W dniu 25 kwietnia 2008 r. do tego Sądu wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane zażalenie, z którego wynikało, że nie zgadza się on z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, powołując się na treść art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.ps.a., wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni czy pismo z dnia 25 kwietnia 2008 r. jest wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 kwietnia 2008 r., czy też innego rodzaju żądaniem, a jeżeli tak to jakim. W zakreślonym terminie T. R. wyjaśnił, że żąda uwzględnienia treści badania psychotechnicznego przedłożonego w postępowaniu administracyjnym i zwrotu prawa jazdy oraz ewentualnie zmiany treści decyzji o skierowaniu na badania lekarskie do Wojewódzkiego Zespołu Medycyny Przemysłowej. Powyższe żądania nie stanowią jednakże, jak wyjaśnił Sąd I instancji, wniosków procesowych, o których mowa w art. 45 p.p.s.a. Skarżący domaga się bowiem ponownej weryfikacji i uchylenia zaskarżonej decyzji, co zostało już przesądzone wspomnianym wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008 r. W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie sprecyzował swojego żądania w sposób pozwalający na nadanie przedmiotowemu pismu dalszego biegu, natomiast Sąd nie może wnioskować samodzielnie o treści żądań strony.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, który w jego uzasadnieniu podtrzymał swoje żądania zaprezentowane w piśmie z dnia 25 kwietnia 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw prawnych

W rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008 r. oddalił skargę T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Obecny podczas rozprawy skarżący został pouczony przez Sąd, że aby otrzymać ogłoszony w jego sprawie wyrok z uzasadnieniem musi złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia. Złożone następnie przez niego pismo w dniu 25 kwietnia 2008 r. zostało wniesione w terminie przewidzianym na zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ale jego treść nie wskazywała jakie jest faktyczne żądanie skarżącego. Pomimo wezwania - w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. - do sprecyzowania treści pisma, skarżący nie wskazał jednoznacznie jak jego żądanie zawarte w tym piśmie należy traktować.

Pozostawienie pisma skarżącego z dnia 25 kwietnia 2008 r. bez rozpoznania było zatem prawidłowe. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełni lub nie poprawi pisma w terminie, przewodniczący zarządzi pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Podkreślić trzeba, że przez pojęcie wniosek należy rozumieć wszelkie zgłaszane przez strony żądania. Mogą one dotyczyć samego rozstrzygnięcia sprawy, ale też kwestii formalnych związanych z tokiem postępowania. Strona musi mieć zdolność postulacyjną, a więc zdolność do samodzielnego działania przed sądem, aby sporządzane przez nią pisma można było uznać za pisma strony w rozumieniu komentowanego przepisu, a także aby prawidłowo odczytywać żądania zgłaszane przez nią w ramach toczącego się postępowania. Słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, iż sąd nie może samodzielnie wnioskować o żądaniach strony i ewentualnie nadawać im bieg według swego uznania. Brak wskazania jaki charakter ma pismo złożone przez stronę w sądzie i jakie zawiera żądania jest brakiem formalnym pisma usuwanym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.

Pismo skarżącego z dnia 25 kwietnia 2008 r. nie zostało przez niego w tym trybie uzupełnione, a to skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie Sądu I instancji odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.