Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną B. S. od postanowienia tego Sądu z dnia [...] lutego 2018 r.
Jak wskazał Sąd I instancji w jego motywach, z uwagi na to, że wniesiona w sprawie skarga kasacyjna była dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej prawidłowego biegu, zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2018 r. radca prawny J. B., który sporządził skargę kasacyjną, został wezwany do uzupełnienia tychże braków formalnych przez jej podpisanie, przedłożenie pełnomocnictwa do jej sporządzenia w imieniu skarżącej i reprezentowania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, złożenie jednego odpisu skargi kasacyjnej oraz - odrębnym zarządzeniem z tej samej daty – do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe zarządzenia doręczono w dniu 27 kwietnia 2018 r. (dowód: k. 82 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącej kasacyjnie nie odpowiedział na ww. wezwania sądowe. Ponadto, z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 17 maja 2018 r. wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie stwierdzono wpłaty wpisu od skargi kasacyjnej do przedmiotowej sprawy (k. 83 akt sądowych). Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 § 2, art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. S., zaskarżając je w całości. Zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 177a, art. 178 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a., poprzez ich zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została skutecznie uzupełniona zgodnie z wezwaniem, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi wniesionej w terminie i naruszenia konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w trybie autokontroli przewidzianej w art. 195 § 2 P.p.s.a., a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Ponadto, z ostrożności procesowej, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że braki skargi kasacyjnej zostały skutecznie uzupełnione, czego dowodem ma być potwierdzenie nadania przesyłki, jak wynika z treści zażalenia, załączone do niego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a.: "wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie".
W okolicznościach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia szeregu czynności procesowych, którym uchybił składając w imieniu skarżącej skargę kasacyjną, a mianowicie został wezwany do: podpisania skargi kasacyjnej, przedłożenia pełnomocnictwa do jej sporządzenia w imieniu skarżącej i reprezentowania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, złożenia jednego odpisu skargi kasacyjnej oraz uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Każda z tych czynności wymagana jest konkretnym przepisem ustawy P.p.s.a. i uniemożliwia nadanie biegu skardze (skardze kasacyjnej) w razie jej uchybienia. A zatem:
- konieczność dołączenia odpisu pisma wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a., jakiego rozumienie wyjaśniono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13 (ONSAiWSA z 2014 r., nr 3, poz. 39), wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 420/18);
- obowiązek własnoręcznego podpisania każdego pisma kierowanego do Sądu wynika z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a
- obowiązek złożenia pełnomocnictwa wraz z wnoszonym do Sądu pismem przewiduje art. 46 § 3 P.p.s.a.;
- natomiast sankcję w postacie odrzucenia skargi kasacyjnej od której nie uiszczono, pomimo wezwania, należnego wpisu reguluje art. 220 § 3 P.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, a zatem z niewadliwych ustaleń Sądu I instancji, pomimo prawidłowego wezwania, pełnomocnik skarżącej, nie wykonał żadnego ze skierowanych do niego wezwań z dnia 20 kwietnia 2018 r. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, nie zostało do niego załączone żadne pismo przewodnie z potwierdzeniem nadania, a jedynie pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej m.in. przed Wojewódzkim i Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym miejscu podkreślić należy, że złożenie pełnomocnictwa na etapie zażalenia nie może już sanować uchybienia terminu do jego złożenia wyznaczonego przez zarządzenie z dnia 20 kwietnia 2018 r. Tych twierdzeń zażalenie skutecznie nie wykazało. Z uwagi zatem na nieuzupełnienie przez pełnomocnika skarżącej braków formalnych skargi kasacyjnej i nieuiszczenie wymaganego wpisu nie było możliwe nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu, co musiało skutkować jej odrzuceniem, o czym prawidłowo orzekł Sąd meriti w zaskarżonym postanowieniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.
----------------------- 3