Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 160/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo W. K. z dnia 21 lutego 2009 r.
Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 lutego 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków pisma z dnia 21 lutego 2009 r. poprzez nadesłanie jego oryginału, bądź podpisanie pisma – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 marca 2009 r., jednakże pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane.
W związku z tym, iż skarżący nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd terminie braków formalnych pisma, Sąd I instancji na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zarządził pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył W. K., podnosząc, że wszystkie wnioski składane w sprawie były słuszne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie natomiast do art. 49 § 2 zdanie pierwsze wskazanej wyżej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie W. K. w dnia 21 lutego 2009 r. złożył pismo, będące kserokopią.
W związku z tym uznać należy, że zasadnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2009 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków pisma poprzez nadesłanie jego oryginału, bądź podpisanie. Jednakże W. K. nie wykonał w ogóle zarządzenia Sądu.
Skoro zatem skarżący nie zastosował się do zarządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., to pozostawienie przez Sąd pierwszej instancji pisma z dnia 21 lutego 2009 r. bez rozpoznania należy uznać za zasadne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.