Uzasadnienie
Pismem z 17 października 2019 r. A. P. wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3185/16.
Zarządzeniem z 30 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie podstawy prawnej i faktycznej wniosku o wznowienie postępowania, wskazanie, w jakiej dacie dowiedziała się o podstawie wznowienia, nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wskazanie numeru PESEL. Wezwanie wraz z pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania doręczono skarżącej 19 listopada 2019 r.
W pismach z 26 listopada 2019 r. skarżąca wskazała swój numer PESEL oraz wniosła o doprecyzowanie wezwania, albowiem w jej ocenie wezwanie było "nieprecyzyjne, bez podstawy prawnej i zarządzenia".
Postanowieniem z 15 stycznia 2020 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że wezwanie do uzupełniania braków było precyzyjne i jednoznacznie wynikało z niego, o jakie elementy winna być uzupełniona skarga. Skarżąca otrzymała pouczenie o treści art. 47, 270- art. 274, art. 277 oraz art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; "p.p.s.a."). Ponadto wezwanie zawierało pouczenie o konsekwencjach jego niewykonania.
W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 279 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, powołując się w nim na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego. Wskazała, że zaskarżone postanowienie nie zostało podpisane oraz zostało wydane przez niewłaściwy sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Dział VII p.p.s.a. w art. 270- art. 285 przewiduje możliwość wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Żądanie takie obwarowane jest jednak stosownymi wymaganiami przewidzianymi w ww. przepisach, w tym elementami składowymi skargi określonymi w art. 279 p.p.s.a. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy ww. działu nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 276 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) skarga o wznowienie postępowania jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Nadto zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie do art. 277 i art. 279 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła pismo z 17 października 2019 r. z żądaniem wznowienia postępowania o sygn. Akt IV SA/Wa 3185/16. Z uwagi na jego braki, Przewodniczący Wydziału prawidłowo wezwał skarżącą do ich uzupełnienia, w tym do: wskazania podstawy prawnej i faktycznej wniosku o wznowienie postępowania, wskazanie, w jakiej dacie dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 277 i art. 279 p.p.s.a.), nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wskazanie numeru PESEL. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca podała jedynie numer PESEL oraz wniosła o doprecyzowanie wezwania. Nie wskazała jednak na czym polegają jej wątpliwości, z czym wiąże się "nieprecyzyjność" tego wezwania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego samo powołanie się przez skarżącą na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące wymagań wezwania do uzupełnienia braków nie zwalnia jej z obowiązku wykonania przedmiotowego wezwania, bądź też wyjaśnienia, czego dotyczą trudności z wykonaniem tego wezwania. Z uwagi na brak opisania swoich wątpliwości, odpowiedź skarżącej na przedmiotowe wezwanie należało więc potraktować jako świadome nieuzupełnienie tychże braków. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w zażaleniu, wskazać należy, okazały się one niezasadne, bowiem przedmiotowe postanowienie zostało podpisane przez sędziego, a przedmiotowa sprawa należy do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.