Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1645/08 pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. z dnia 2 grudnia 2008 r. o wyłączenie "sędziów Warszawy, Skierniewic, Gdańska".
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2008 r. W. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych powyższego wniosku poprzez wskazanie - w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2008 r. W odpowiedzi na nie W. K. nie udzielił Sądowi wyjaśnień, do których został wezwany, a jedynie przesłał pismo w którym wskazał, iż domaga się wyłączenia ze sprawy "wszystkich bez wyjątku sędziów Warszawy".
Sąd I instancji powołał się ponadto na stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207), zgodnie z którym "wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu". W niniejszej sprawie W. K. nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, bowiem nie oznaczył sędziów, których wyłączenia się domagał, ani nie zindywidualizował przyczyn wyłączenia.
W związku z tym, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako ustawa P.p.s.a.), zarządzono o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie W. K. wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 19 ustawy P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ponadto zgodnie z treścią art. 20 § 1 ustawy P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym artykule, sąd wzywa stronę do uzupełnienia go w trybie art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie muszą przy tym faktycznie wystąpić oraz być uzasadnione, co wiąże się z wymogiem przedstawienia przez wnioskodawcę odpowiedniej w tym zakresie argumentacji.
W niniejszej sprawie W. K. domagał się wyłączenia m.in. sędziów Warszawy. Wobec tak określonego żądania Przewodniczący Wydziału I WSA w Warszawie zasadnie zarządził wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków wniosku poprzez wskazanie sędziów, których wniosek dotyczył, podania przyczyn uzasadniających wyłączenie w odniesieniu do każdego sędziego. Prawidłowo też pouczono skarżącego o skutkach nieusunięcia w terminie braków przedmiotowego żądania. W. K. nie zastosował się jednak do wezwania Sądu z dnia 12 grudnia 2008 r., doręczonego mu w dniu 22 grudnia 2008 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie miał podstaw do rozpoznania wniosku i prawidłowo zarządził pozostawienie go bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że zażalenie W. K. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.