Postanowienie NSA z 14 lipca 2016 r., I OZ 690/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 37/16 odrzucające skargę I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] października 2015 r., [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia postanawia:

Skład

Sędzia NSA Iwona Bogucka przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

1. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] października 2015 r., nr [...], w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania do akt sprawy podpisanego własnoręcznie odpisu skargi. Jednocześnie sąd pouczył stronę skarżącą, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie zostało doręczone w dniu 15 stycznia 2016 r. do rąk dorosłego domownika, który zobowiązał się oddać przesyłkę adresatowi (k-12).

Skarżący nie uzupełnił w/w braku formalnego skargi we wskazanym przez Sąd terminie, zwrócił natomiast przesłane mu wezwanie sądu składając na nim swój własnoręczny podpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 37/16, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych. Sąd wskazał, że za spełnienie obowiązku nie można uznać faktu złożenia podpisu na wezwaniu przesłanym skarżącemu przez sąd, a następnie odesłanym sądowi przez skarżącego. Natomiast w zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący nie podpisał skargi, ani nie nadesłał podpisanego odpisu skargi.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie podnosząc, że korespondencję odebrała jego żona – D. K., gdyż on w tym czasie przebywał w Norwegii w celach zarobkowych. Mają z żoną niepełnosprawną córkę, która wymaga kosztownego leczenia. Wskazał, że podczas jego nieobecności żona zajmuje się wszelkimi czynnościami administracyjnymi. W tym celu posiada ona pełnomocnictwo ogólne w formie aktu notarialnego, które załączono do niniejszego zażalenia. Skarżący podał, że godzenie przez żonę opieki nad córką z pracą zawodową, prowadzenie rehabilitacji córki, niezbędnych dla jej rozwoju zajęć dodatkowych, a także stresująca sytuacja z SKO powoduje, że żona jest przeciążona zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Dlatego bezwiednie podpisała wezwanie z Sądu. Skarżący w związku z tym wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 16 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyjaśnił skarżącemu, że czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wzajemnie się wykluczają. Złożenie zażalenia jest bowiem oparte na twierdzeniu, że do uchybienia terminu nie doszło, zaś złożenie wniosku o przywrócenie terminu oparte jest na założeniu, że do u chybienia terminu doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony. Wobec tego wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy podtrzymuje zażalenie na postanowienie z dnia 2 lutego 2016 r. o odrzuceniu skargi i jednocześnie podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy też cofa zażalenie, bądź wniosek – pod rygorem przyjęcia, że podtrzymuje obie czynności procesowe. W odpowiedzi, skarżący podał, że podtrzymuje wniosek o rozpoznanie osobno: wniosku o przywrócenie terminu oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 37/16, na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił, jako przedwczesny, a tym samym niedopuszczalny, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Wobec powyższego uznać należy, że w przedmiotowej sprawie zasadnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi. Korespondencję odebrała w dniu 15 stycznia 2016 r. nie żona skarżącego D. K. – jak wskazano w zażaleniu – lecz K. O., oznaczona w doręczeniu jako domownik. Zaznaczyć przy tym należy, że do odbioru korespondencji w czyimś imieniu nie jest konieczne posiadanie do tej czynności pełnomocnictwa. Jak bowiem stanowi art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jednak pomimo wezwania skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec tego zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.