Postanowienie NSA z 25 lipca 2018 r., I OZ 690/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 120/17 o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 9 lutego 2018 r., wydanym na skutek sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza tego Sądu z 6 grudnia 2017 r., działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), nakazał ściągnięcie od S. S. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 13 kwietnia 2017 r.

S. S. wniósł zażalenie na przedmiotowe zarządzenie, podnosząc, że Sąd nie zajął się meritum sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Wynika to z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.). Natomiast jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że skoro skarżący złożył wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku to z tym momentem powstał obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej przez skarżącego. Konsekwencją niewywiązania się z tego obowiązku było ściągnięcie nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej, o czym zasadnie orzekł Sąd I instancji. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, a kwestie podnoszone w zażaleniu tej konkluzji nie podważają.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.