Postanowienie NSA z 21 września 2010 r., I OZ 692/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1857/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę kasacyjną osobiście przez siebie sporządzoną.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 lipca 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną skarżącego, jako sporządzoną przez stronę nie będącą do tego uprawnioną.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że pismo wniesione w dniu 9 grudnia 2009 r. nie było skargą kasacyjną lecz jedynie wnioskiem o pomoc prawną z urzędu. Ponadto postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest sprzeczne z treścią postanowienia z dnia 9 lipca 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem skarżący wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2009 r. osobiście przez siebie sporządzoną a więc z uchybieniem powołanego wyżej przepisu. W takiej sytuacji skarga kasacyjna W. K. podlegała odrzuceniu z przyczyn formalnych tak jak prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu z dnia 9 lipca 2010 r.

Odnoszą się do argumentów powołanych w zażaleniu należy wskazać, że z treści pisma skarżącego z dnia 9 grudnia 2009 r. z wyraźnym podtytułem "kasacja" pod którym zostały wymienione postanowienia WSA w Warszawie wynika, że jego zamiarem było zakwestionowanie postanowienia o odrzuceniu skargi. Prawidłowo zatem pismo powyższe zostało potraktowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako skarga kasacyjna od postanowienia tego Sądu z dnia 30 listopada 2009 r. pomimo, że w tym samym piśmie procesowym zawarto również wniosek o przyznanie prawa pomocy i wyłączenie sędziów i że pismo powyższe nie spełniało wszystkich wymogów formalnych przewidzianych dla skargi kasacyjnej. Należy również wskazać, że odrzucenie skargi kasacyjnej z dnia 9 grudnia 2009 r. sporządzonej osobiście przez skarżącego nie niweczy skutku prawnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożonej przez pełnomocnika z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.