Postanowienie NSA z 20 września 2011 r., I OZ 694/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 58/11 o odmowie dokonania wykładni wyroku tego Sądu z dnia 24 maja 2011 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty zasiłku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił Z. R. dokonania wykładni wyroku tego Sądu z dnia 24 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 58/11, którym oddalona została skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż wniosek o dokonanie wykładni wyroku nie może żądać usunięcia błędów merytorycznych orzeczenia, strona nie może też w drodze tego środka procesowego domagać się wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, jeśli wyjaśnione zostało ono w uzasadnieniu orzeczenia. Wniosek skarżącego, stanowiący w istocie polemikę, wykraczał daleko poza dyspozycję art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako ustawa P.p.s.a., zgodnie z którym wykładnia orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie brak było, w ocenie Sądu I instancji, przesłanek pozwalających na uwzględnienie wniosku skarżącego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R., twierdząc między innymi, iż nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem, które uważa za niejasne i niezrozumiałe. Ponadto skarżący odniósł się do szeregu okoliczności związanych z postępowaniem administracyjnym, które toczyło się w przedmiotowej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 158 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęte zostało stanowisko, iż wykładnia wyroku możliwa jest jedynie w celu wyjaśnienia wątpliwości co do treści orzeczenia jeśli jest ona niejasna lub budzi wątpliwości interpretacyjne ze względu na swoją zawiłość. Podkreślenia wymaga też, iż wniosek strony o dokonanie wykładni winien wskazywać wprost, który fragment uzasadnienia budzi jej wątpliwości bądź jest dla niej niezrozumiały i dlaczego. W przedmiotowej sprawie wniosek o dokonanie wykładni jest jednak w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, strona nie chce bowiem aby wyjaśnić jej wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia, a stawia jedynie argumenty wskazujące, jej zdaniem, na błędny tok działania Sądu oraz podważa trafność rozstrzygnięcia. Wniosek taki, oraz podnoszone w nim zarzuty, posiada cechy środka zaskarżenia. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny, w ocenie Sądu odwoławczego, odmówił Z. R. dokonania wykładni wyroku z dnia 24 maja 2011 r.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.