Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał A. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego oświadczenie o stanie majątkowym i rodzinnym w sposób dostateczny uprawdopodabnia niemożność poniesienia przez niego jakichkolwiek kosztów w niniejszym postępowaniu, co uzasadniało przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, na podstawie art. 245 §2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zażalenie na to zarządzenie wniósł U. W., reprezentowany przez radcę prawnego, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu żalący się podkreślił, iż Sąd oparł się na oświadczeniach skarżącego, które sprzeczne są między innymi z dokumentami znajdującymi się w innych sprawach. Pełnomocnik strony podniósł, iż A. B. podawał różne informacje dotyczące prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i osiąganych z tego tytułu zysków i strat, co – zdaniem wnoszącego zażalenie – powoduje, że dokumenty i oświadczenia skarżącego są niewiarygodne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że w sprawach dotyczących przyznania prawa pomocy stroną jest jedynie osoba ubiegająca się o przyznanie tego prawa, gdyż to postępowanie dotyczy tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Zatem, skoro krąg podmiotów w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do strony występującej z takim wnioskiem to uznać należy, że możliwość zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy przysługuje tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie takiego prawa wystąpiły. Natomiast strona nie występująca z przedmiotowym wnioskiem nie jest uprawniona do wniesienia zażalenia od postanowienia w zakresie przyznania prawa pomocy. Tym samym stwierdzić trzeba, iż Uniwersytet Wrocławski nie posiadał interesu prawnego we wniesieniu zażalenia od wydanego w tejże sprawie postanowienia przyznającego A. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.