Postanowienie NSA z 30 stycznia 2018 r., I OZ 7/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 170/17 oddalające wniosek Z.W. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Marii Wieczorek-Zalewskiej oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Marty Laskowskiej-Pietrzak i Joanny Cyc-Malec od orzekania

Sprawa

w sprawie ze skargi Z.W. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lipca 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Z.W. wnioskiem zawartym w skardze na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy [...] wystąpił o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Marii Wieczorek-Zalewskiej oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Marty Laskowskiej-Pietrzak i Joanny Cyc-Malec od orzekania w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaskarżonym postanowieniem odmówił uwzględnienia ww. wniosku. Jak wskazał w uzasadnieniu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uzasadniające wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów z mocy ustawy. Ponadto w oświadczeniach złożonych w tej sprawie wskazani sędziowie podnieśli, że nie istnieją okoliczności wskazane w art. 18 § 1 p.p.s.a., ani też tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie. Sąd podkreślił, że również sam wnioskodawca nie wykazał jakiejkolwiek przyczyny, która uzasadniałaby wniosek. Tym samym Sąd uznał, że nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł Z.W. podnosząc, że Sąd orzeka zawsze na jego niekorzyść, a wobec wskazanych przez niego we wniosku sędziów zachodzi poważne zastrzeżenie co do orzekania tylko po myśli organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w zaskarżonym postanowieniu, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Marii Wieczorek-Zalewskiej oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Marty Laskowskiej-Pietrzak i Joanny Cyc-Malec. W sprawie nie występują bowiem żadne okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziów z mocy samej ustawy. Brak jest także przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wyłączenia sędziów w oparciu o art. 19 p.p.s.a. Samo podejmowanie przez wymienionych we wniosku sędziów niekorzystnych, w odczuciu skarżącego, rozstrzygnięć w innych sprawach toczących się z jego udziałem nie stanowi podstawy do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Przesłanką taką nie jest również subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego. Przyczyny wyłączenia muszą mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę okolicznościach faktycznych. W niniejszej zaś sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.

Dodatkowo sędziowie, których dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania, w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji złożyli wymagane w art. 22 § 2 p.p.s.a. oświadczenie. W świetle zaś utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienia NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OZ 389/16, I OZ 390/16, I OZ 391/16).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów oraz w rozpoznawanym zażaleniu brak jest wskazania okoliczności i argumentów, które podważałyby prawdziwość oświadczeń złożonych przez sędziów w niniejszej sprawie. W konsekwencji stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że złożony w sprawie wniosek o wyłączenie nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.