Postanowienie NSA z 19 lutego 2013 r., I OZ 70/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 472/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, C postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 472/12, po rozpoznaniu wniosku A. B., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, C. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony. To z kolei oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.

W przedmiotowej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazał w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji warunkiem uwzględnienia żądania o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Z tych względów Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.

A. B. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przyznał, że jego wniosek zawarty w skardze nie został dodatkowo uzasadniony. Podniósł, że jest jedynym żywicielem rodziny i ma na utrzymaniu chorą żonę i trójkę uczących się dzieci. Zarówno żona jak i dzieci są osobami niepełnosprawnymi w stopniu lekkim lub umiarkowanym. Zatrudniony jest w firmie budowlanej na podstawie umowy na czas określony do dnia 31 grudnia 2012 r. Pracodawca poinformował go, że nie przedłuży umowy o pracę na dalszy okres.

Zdaniem skarżącego posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami niezbędne jest do poszukiwania pracy. Charakter wykonywanej pracy związanej z branżą budowlaną wymusza konieczność dojeżdżania na tereny budowy znajdujące się w różnych miejscowościach. Cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami pozbawia skarżącego możliwości znalezienia pracy i znacznie ogranicza możliwości zarobkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

W rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Nie zawiera on okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ten brak wniosku miał charakter braku usuwalnego. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że w sytuacji braków we wniosku polegających na niepowołaniu jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub wywołać trudne do odwrócenia skutki, należy wezwać skarżącego na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku w zakreślonym terminie ze skutkami wymienionymi w tym przepisie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 338 oraz powołane tam orzecznictwo).

Zauważyć należy, iż Sąd Wojewódzki wydając zaskarżone postanowienie, nie skorzystał z możliwości, jaką stwarza przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. i nie wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku, jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane przez skarżącego w zażaleniu okoliczności, dotyczące trudnej sytuacji majątkowej i rodzinnej nie stanowią przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący nie przedstawił dostatecznych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżącego następstw wykonania decyzji tj., że poniósłby on znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi.

W tej sytuacji, wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należało uznać, że zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.