Postanowienie NSA z 10 września 2014 r., I OZ 701/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Stołecznego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II SO/Wa 25/14 o wymierzeniu grzywny

Sprawa

w sprawie z wniosku S. O. o wymierzenie grzywny Komendantowi Stołecznemu Policji za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 15 grudnia 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 18 czerwca 2014 r., II SO/Wa 25/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na wniosek S. O., wymierzył Komendantowi Stołecznemu Policji grzywnę za nieprzekazanie sądowi skargi z 15 grudnia 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w wysokości 4 000 złotych.

W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazał, że skarga została osobiście wniesiona przez S. O. do organu 6 grudnia 2013 r., a wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w Sądzie 9 kwietnia 2014 r.

Wymierzając grzywnę WSA w Warszawie podkreślił, że grzywna o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie. Ponadto w uchwale z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

Rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaznaczył, że wniesiona 6 grudnia 2013 r. nie została przekazana do dnia orzekania w przedmiocie grzywny. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

Sąd wskazał, że organ w istocie nie wyjaśnił dlaczego do tej pory nie przekazał przedmiotowej skargi. Z odpowiedzi na wniosek nie wynika, aby istniały jakiekolwiek trudności w przekazaniu skargi do Sądu. Treść odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wskazuje ponadto, że organ w istocie nie jest świadomy istnienia obowiązku o jakim mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Komendant Stołeczny Policji potraktował bowiem jako część korespondencji związanej z wcześniejszą skargą S. O. i przekazał ją organowi wyższego stopnia – Komendantowi Głównemu Policji.

W związku z tym, że skarga S. O. z 5 grudnia 2013 r. nie została przekazana do Sądu, grzywna wymierzona w niniejszej sprawie ma przede wszystkim charakter dyscyplinujący – ma na celu doprowadzenie do wykonania ciążącego na Komendancie Stołecznym Policji obowiązku. Wymierzenie grzywny w tej sytuacji ma również charakter restrykcyjny oraz prewencyjny. Sąd I instancji podkreślił, że zaniedbania, jakich dopuścił się organ, nie powinny występować w przyszłości.

Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2013 r., według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 18 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. i w drugim półroczu 2013 r. (M. P. z 2013 r. poz. 158) wynosiło 3 191, 93 zł.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, Sąd uznał wniosek S. O. za uzasadniony i nałożył na Komendanta Stołecznego Policji grzywnę w wysokości 4 000 złotych.

W zażaleniu, Komendant Stołeczny Policji zaskarżył opisane postanowienie w całości, zarzucając naruszenie art. 154 § 6 p.p.s.a. przez zastosowanie grzywny w wysokości nieadekwatnej do zawinienia organu.

Wniesiono o zmianę orzeczenia przez obniżenie wysokości grzywny.

W uzasadnieniu organ powtórzył, że skarga wniesiona 6 grudnia 2013 r. została przesłana do Komendanta Głównego Policji, błędnie potraktowana jako część korespondencji związanej z wcześniejszą skargą z 24 kwietnia 2013 r. związaną z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.

Zdaniem organu, już sam fakt wydania postanowienia o nałożeniu grzywny w związku z naruszeniem dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. spełnia rolę dyscyplinującą i prewencyjną. Organ podkreślił, że niezwłocznie wykona ciążące na nim obowiązki.

Nałożona kara jest natomiast nieadekwatna do zawinienia organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw.

W zażaleniu organ nie kwestionował zasadności wymierzenia grzywny, ale wnosił o jej obniżenie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadne było wymierzenie grzywny w kwestionowanej wysokości. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Jak już wskazano, Komendant Stołeczny Policji nie tylko nie kwestionuje, że nie przekazał skargi w terminie, ale również pomimo wyjaśnień udzielonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu – nadal nie przekazał skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W takim wypadku należy uznać, że nadal nie zostały spełnione wszystkie funkcje związane z wymierzeniem grzywny.

Ponieważ przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3650,06 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r., M. P. poz. 146), nie można uznać, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzając grzywnę w wysokości 4000 złotych, ustalił ją w wysokości nieadekwatnej do zawinienia organu.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.