Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 24 listopada 2008r. przyznał J. A. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła dla J. A. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. M. J. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2009r. skarżący został wezwany do nadesłania oświadczenia, czy udziela jej pełnomocnictwa.
W dniu 3 lutego 2009 r. J. A. złożył pełnomocnictwo, którego udzielił adw. M. J. "w sprawie zapoznania się z aktami postępowania przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy II Wydziałem, sygn. akt II SA/Bd 454/08".
W dniu 4 lutego 2009r. skarżący złożył w przedmiotowej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny, który został wyłączony z akt sprawy i zarejestrowany w repertorium SO, pod sygnaturą II SO/Bd 3/09.
Następnie pismem z dnia z dnia 13 lutego 2009r. skarżący wniósł o "ustalenie warunków zamiany dla ustanowionego adwokata z urzędu w sprawie sygn. akt II SA/Bd 454/08" oraz o przedłużenie terminu wyznaczonego przez Sąd do nadesłania oświadczenia, czy udziela pełnomocnictwa adw. M.J.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 5 marca 2009 r., na podstawie art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił wniosek J. A. o przedłużenie terminu do udzielenia pełnomocnictwa adwokatowi wyznaczonemu z urzędu.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jest przypadkiem wszczęcia postępowania sądowego na wniosek strony i jako takie wymaga zarejestrowania go pod odrębną sygnaturą, mimo iż dotyczy sprawy oznaczonej jako sygn. akt II SA/Bd 454/08. Prawo pomocy natomiast przyznawane jest w konkretnej sprawie, w której został złożony wniosek o jego udzielenie i nie może zostać rozciągnięte na sprawę, prowadzoną w związku z wnioskiem wyłączonym z postępowania w którym przyznana została pomoc prawna. Zatem pełnomocnik przyznany skarżącemu do reprezentowania go w sprawie II SA/Bd 454/08 nie jest uprawniony do reprezentowania w postępowaniu II SO/Bd 3/09, w tej bowiem sprawie ustanowiony zostać musi odrębny pełnomocnik.
W związku z powyższym, Sąd uznał, że brak jest okoliczności uzasadniających przedłużenie terminu sądowego do udzielenia pełnomocnictwa.
J. A. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż z wniosku skarżącego z dnia 13 lutego 2009 r. nie wynika w sposób nie budzący wątpliwości, czy dotyczy on przedłużenia terminu do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi wyznaczonego z urzędu, zmiany tego pełnomocnika, czy też ustanowienia go również do reprezentowania skarżącego w sprawie o wymierzenie organowi grzywny.
Jeżeli jednak przyjąć, jak uczynił to Sąd pierwszej instancji, że w/w pismo stanowi wniosek o przedłużenie terminu do nadesłania oświadczenia, czy skarżący udziela pełnomocnictwa adwokatowi wyznaczonemu dla niego z urzędu, to biorąc pod uwagę, że skarżący w dniu 3 lutego 2009 r. na wezwanie Sądu przedłożył pełnomocnictwo udzielone adw. M.J. do zapoznania się z aktami sprawy, wniosek ten należało uznać jako bezprzedmiotowy w rozumieniu przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co skutkuje koniecznością umorzenia postępowania w tym zakresie.
Mając jednak na względzie, iż jak to wyżej wskazano, wniosek skarżącego nie jest jednoznaczny, w ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, zasadne byłoby wezwanie skarżącego do jego sprecyzowania w trybie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co umożliwi właściwe jego rozpoznanie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.