Postanowienie NSA z 22 września 2011 r., I OZ 707/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Rz 32/11 o odrzuceniu sprzeciwu referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2011 r w przedmiocie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie skargi A.Z. na bezczynność Burmistrza Miasta Sanoka w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 lipca 2011 r. odrzucił sprzeciw A.Z. wniesiony od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 lipca 2011 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.Z. na bezczynność Burmistrza Miasta Sanoka w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w następstwie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych ponad wysokość 30 zł (pkt 1) oraz ustanowienie adwokata z urzędu (pkt 2). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2011 r.

Od powyższego postanowienia referendarza sądowego skarżący wniósł sprzeciw, nadając go przesyłką pocztową za pośrednictwem "InPost" w dniu 18 lipca 2011 r. Sprzeciw wpłynął do Sądu w dniu 20 lipca 2011 r.

Sąd wojewódzki wyjaśnił, iż zgodnie z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Podkreślił, że ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) określa zasady wykonywania działalności gospodarczej polegające na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym. Akt ten wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących tę działalność tj. operatorów - przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej oraz operatora publicznego, który obowiązany jest do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Operatorem publicznym zgodnie z art. 46 ust. 2 prawa pocztowego jest Poczta Polska S.A.

W ocenie Sądu I instancji, "InPost" Sp. z. o. o. z siedzibą w Krakowie nie jest operatorem publicznym w rozumieniu Prawa Pocztowego. Spółka ta jest wpisana do rejestru prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, jednak prowadzi działalność pocztową niewymagającą zezwolenia.

Sąd wojewódzki podał, że w przedmiotowej sprawie odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2011 r. został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2011 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia rozpoczął swój bieg od dnia 9 lipca 2011 r. i upłynął z dniem 15 lipca 2011 r. Tymczasem sprzeciw wpłynął do Sądu w dniu 20 lipca 2011r. (5 dni po upływie terminu do jego wniesienia), nadany został natomiast w palcówce "InPost" w dniu 18 lipca 2011 r., (3 dni po upływie terminu).

Zażalenie na powyższe postanowienie A.Z., wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).

Wskazać należy, ze pismo uznaje się za wniesione w terminie, jeżeli w terminie wpłynęło do sądu. Jedyny wyjątek od tej zasady dotyczy oddanie pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym. W myśl art. 83 § 3 powołanej ustawy, w takim przypadku za datę wniesienia pisma do sądu należy przyjąć datę oddania tego pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie konsularnym.

W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że A.Z. otrzymał postanowienie z dnia 7 lipca 2011 r. w dniu 8 lipca 2011 r. Zatem prawidłowo ustalił Sąd I instancji, że termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 15 lipca 2011 r.

Z analizy akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca sprzeciw została przekazana w dniu 18 lipca 2011 r. do Sądu za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego InPost Sp. z o.o.

W świetle powyższego wskazać należy, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, polski urząd pocztowy, o którym mowa w art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest to każda jednostka organizacyjna operatora publicznego, która prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie pocztowych usług o charakterze powszechnym w zakresie przyjmowania, przewozu, doręczania przesyłek pocztowych. Tymczasem InPost Sp. z o.o., za pośrednictwem, której przesłano sprzeciw do Sądu, jest to podmiot prywatny, zajmujący się wprawdzie świadczeniem usług pocztowych, jednakże nie mają one charakteru powszechnego, co wynika z pkt 3 Regulaminu Spółki. W orzecznictwie przyjęto natomiast pogląd, że dokonanie czynności w takiej placówce jest niczym innym jak skorzystaniem z usług pośrednika i nie jest skuteczne odnośnie terminów tak, jak to jest w przypadku polskiego urzędu pocztowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 20/06, niepubl; oraz z dnia 6 lipca 2005 r., sygn. akt II GZ 64/05, niepupl.). W tej sytuacji za datę nadania skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie należy uznać datę jej wpływu do Sądu, tj. 20 lipca 2011 r.

Ponadto należy zaznaczyć, iż samo nadanie przesyłki w placówce InPost Sp. z o.o. miało miejsce z przekroczeniem terminu, który upłynął w dniu 15 lipca 2011 r.

Tym samym, skoro termin do wniesienia sprzeciwu w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 15 lipca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, prawidłowo postanowieniem z dnia 27 lipca 2011 r. odrzucił ten sprzeciw jako spóźniony.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.