Postanowienie NSA z 4 lutego 2015 r., I OZ 71/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt II SO/Op 78/14 oddalające wniosek J. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w osobach: Andrzeja Jagiełło, Anny Żak, Teresy Kobyleckiej, Renaty Detki, Sylwestra Miziołka, Jacka Kuzy, Beaty Ziomek, Doroty Pędziwilk-Moskal, Doroty Chobian, Ewy Rojek, Artura Adamca, Mirosława Surmy, Marii Grabowskiej i Danuty Kuchty od orzekania

Sprawa

w sprawie rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 523/14 ze skargi J. K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z dnia 24 czerwca 2014 r., na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] o odmowie wydania wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów i budynków, dla działki nr 248 położonej na terenie P. Skarżący pismem procesowym z dnia 19 września 2014 r. zwrócił się o wyłączenie od rozpoznawania przedmiotowej sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach i przekazanie sprawy innemu Sądowi, który nie będzie pod wpływem działania sprawcy szkody skarżącego, polegającej na wywłaszczeniu oraz "ukryciu" w dokumentach urzędowych posesji po zmarłych rodzicach skarżącego. Zdaniem J. K., sprawcą szkody jest były Prezes Sądu Rejonowego, a dowodami nieprawidłowego wywłaszczenia nieruchomości są akta spraw sądowych wskazanych przez wnioskodawcę. J. K. podniósł, że akt notarialny i odpis z księgi wieczystej, którymi posługuje się jego brat, zostały sfałszowane. Dalej zarzucił, że majątkiem po rodzicach "obdarował" brata skarżącego, jeden z sędziów sądu apelacyjnego w Krakowie, który jest kolegą Prezesa WSA w Kielcach. Wnioskodawca zażądał, aby Prezes WSA udzielił odpowiedzi na stawiane zarzuty, w przeciwnym razie nastąpi "ciąg dalszy" sprawy na szczeblu krajowym, tzn. prokuratorsko-sędziowskim, ministerstwa sprawiedliwości, sądu dyscyplinarnego. Zapewnił, że nie dopuści to tego, aby zaistniałe przestępstwo nie zostało wykryte, bowiem istnieją dowody tego przestępstwa, nie budzące żadnych wątpliwości. Dodał także, że całkowicie stracił zaufanie do WSA w Kielcach, bowiem Sąd ten stosuje "dyskryminację prawną, przemoc i oszustwo" w postaci "figuranta obrońcy" oraz nie odpowiada (w tym Prezes Sądu) na żadne pisma procesowe skarżącego.

Wobec złożonego wniosku, sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oraz sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach, pisemnie oświadczyli, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), ani inne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 ww. ustawy). Oświadczenia takie złożyli sędziowie: Andrzej Jagiełło, Anna Żak, Teresa Kobylecka, Renata Detka, Sylwester Miziołek, Jacek Kuza, Beata Ziomek, Dorota Pędziwilk-Moskal, Dorota Chobian, Ewa Rojek, Artur Adamiec, Mirosław Surma, Maria Grabowska i Danuta Kuchta.

Postanowieniem z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt I OW 190/14, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 22 § 3 P.p.s.a., wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku J. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt II SO/Op 78/14, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił wniosek o wyłączenie wskazanych sędziów.

W ocenie Sądu I instancji w stosunku do żadnego z sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach, których dotyczy wniosek, nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 18 p.p.s.a., tj. uzasadniających wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy. Zdaniem Sądu okoliczności powołane przez J. K. we wniosku oraz zawarte w aktach pisma i dokumenty nie wskazują w żaden sposób na prawdopodobieństwo zaistnienia takich okoliczności. Ponadto skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Nie wskazał bowiem na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowane zarzuty, a tym samym mogące uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów. W ocenie Sądu I instancji, zarzutowi utrudniania skarżącemu przez sędziów WSA w Kielcach dochodzenia jego słusznych praw, przeczą akta sądowe o sygn. II SA/Ke 523/14, z których jasno wynika, że w toczącym się postępowaniu ze skarżącym prowadzona jest korespondencja sądowa, a także przyznane mu zostało prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Sąd wskazał, że samo subiektywne przeświadczenie o braku bezstronności sędziów oraz odczucie skarżącego, że jest dyskryminowany i pozbawiony przysługujących mu praw, bez wskazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności skutecznie uzasadniających takie zarzuty, nie stanowią wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd podkreślił, że z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Katowicach, których dotyczy wniosek wynika, że nie istnieje między nimi, a stronami postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie, a także nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 p.p.s.a. Natomiast skarżący nie podał we wniosku okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. K. zarzucając bezpodstawne oddalenie wniosku o wyłączenie sędziów. Wniósł, aby Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania niniejszej sprawy sąd, który "rozpozna i zauważy nieprawidłowości i błędy, jakie powstały w dokumentacji na okoliczność zainteresowanych stron, to jest urzędów powiatowych, wojewódzkich i krajowych geodezji (...)". Skarżący stwierdził, że wydany w dniu 27 grudnia 2010 r. dokument jest nieprawidłowy, gdyż były Prezes Sądu Rejonowego w Pińczowie ukrył dowody przestępstwa. Skarżący powołał się na akta spraw o sygn. I NS 474/87 i I Ns 128/88 podnosząc kwestię "ukrycia" masy spadku oraz sfałszowania aktu notarialnego. Powołał się też na akta o sygn. II SA/Ke 376/14 oraz II SA/Ke 523/14, które – w jego ocenie – ukrył WSA w Opolu i "zamieszał dowody". Skarżący wniósł o nadzór Naczelnego Sądu Administracyjnego nad WSA w Kielcach i WSA w Opolu w niniejszej sprawie. Podkreślił że został okradziony ze spadku przez brata A. K., do czego – w jego ocenie – przyczynił się Prezes Sądu Rejonowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;
3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy.

Zaznaczyć przy tym należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest uprawdopodobnienie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego, zgodnie z treścią art. 19 tejże ustawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie w odniesieniu do wskazanych przez skarżącego sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach: Andrzeja Jagiełło, Anny Żak, Teresy Kobyleckiej, Renaty Detki, Sylwestra Miziołka, Jacka Kuzy, Beaty Ziomek, Doroty Pędziwilk-Moskal, Doroty Chobian, Ewy Rojek, Artura Adamca, Mirosława Surmy, Marii Grabowskiej i Danuty Kuchty nie można dopatrzeć się przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie tych sędziów. Zasadnie uznał Sąd I instancji, że samo subiektywne przeświadczenie skarżącego o braku bezstronności sędziów, których wyłączenia żądał oraz odczucie skarżącego, że jest dyskryminowany i pozbawiony przysługujących mu praw, bez wskazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności skutecznie uprawdopodobniających takie zarzuty, nie stanowią wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu szczegółowo omówił w zaskarżonym postanowieniu przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulujące instytucję wyłączenia sędziego. Wniosek skarżącego został wnikliwie rozważony, a podnoszone w stosunku do sędziów zarzuty dotyczące ograniczenia skarżącemu jego praw oceniono na podstawie analizy zawartości akt sądowych w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 523/14.

Złożone przez sędziów oświadczenia wykluczają wystąpienie przesłanek do ich wyłączenia od rozpoznawania sprawy. Skarżący nie podał żadnych okoliczności, które mogłyby podważyć wiarygodność tych oświadczeń. Sąd I instancji w sposób właściwy ocenił, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów. Należy w pełni podzielić stanowisko i rozważania zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Z przedstawionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.