Postanowienie NSA z 14 lipca 2009 r., I OZ 722/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 maja 2009 r. sygn. akt IV SA/Gl 548/08 o odrzuceniu zażalenia Z. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt IV SA/Gl 548/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Z. Ł.

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. Ł. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: oddalić zażalenie. i.

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 548/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie Z. Ł. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 marca 2009 r., którym odrzucono jej skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 grudnia 2008 r. oddalającego skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało odrzucone z tej samej przyczyny, co skarga kasacyjna, mianowicie z powodu sporządzenia tych środków odwoławczych przez męża skarżącej, który występuje w charakterze pełnomocnika strony, lecz nie posiada kwalifikacji zawodowych wymaganych do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Na powyższe postanowienie z dnia 4 maja 2009 r. Z. Ł. złożyła zażalenie, podnosząc że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest niekonstytucyjna i nie można jej interpretować tak, jak Sąd pierwszej instancji, ograniczając dostępność do skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego z zastrzeżeniem wyjątków określonych w § 2 i 3 wskazanego przepisu. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną, gdyż jako nie spełniająca powyższego wymogu, była niedopuszczalna w rozumieniu art. 178 powołanej ustawy.

Z tej samej przyczyny odrzuceniu podlegało zażalenie złożone na postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, bowiem zgodnie z art. 194 § 4 ustawy, zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, także powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik skarżącej legitymował się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi samodzielne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia, takiego jak skarga kasacyjna lub zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego regulacje te nie budzą wątpliwości, również w aspekcie ich zgodności z Konstytucją RP.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.