Postanowienie NSA z 23 maja 2017 r., I OZ 723/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 1085/16 prostującego z urzędu oczywistą omyłkę pisarską

Sprawa

w sprawie ze skargi P. S. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznanie wniosku o uchylenie i zmianę orzeczenia nr [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 1085/16 – na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a.) – sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 1085/16 w ten sposób, że zamiast "bezczynność" wpisać "przewlekłość".

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący podnosząc, że zostały naruszone przepisy prawa procesowego i materialnego – nie wskazując o jakie przepisy mu chodzi. W ocenie skarżącego Sąd powinien wziąć pod uwagę stan formalny i stan faktyczny sprawy, czego nie uczynił.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Podkreślić przy tym należy, że sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia. Powinno ono dotyczyć omyłek o charakterze oczywistym, które nie wpływają w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia. Zatem błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z wyroku, którego sprostowania dokonano zaskarżonym postanowieniem jednoznacznie wynika bowiem, że w sprawie chodzi o przewlekłość postępowania, a nie o bezczynność. Podkreślić raz jeszcze należy, że w drodze sprostowania nie może być zmienione orzeczenie co do istoty sprawy, czego w istocie domaga się skarżący w niniejszym zażaleniu.

Wobec tego uznać należy, ze zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.