Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Sąd wskazał, że decyzja ostateczna będąca rozstrzygnięciem w sprawie została doręczona M. B. w dniu 13 sierpnia 2016 r. i od tego dnia zaczął swój bieg termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję organu. Termin ten upływał z końcem dnia 12 września 2016 r. Tymczasem nadana w dniu 20 września 2016 r. skarga złożona została 8 dni później i tym samym nie może wywołać skutków prawnych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że zaskarżonej decyzji nie otrzymała w dniu 13 sierpnia 2016 r. ponieważ na kopercie, w której otrzymała przesyłkę (kserokopia koperty została załączona do zażalenia) widnieje stempel powtórnego awizowania w dniu 16 sierpnia 2016 r. Poza tym kontaktowała się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, aby dowiedzieć się do kiedy może złożyć skargę. Uzyskała odpowiedź, że od momentu odebrania listu poleconego, tj. najprawdopodobniej 20 sierpnia 2016 r. Dlatego uznała, że ostatnim dniem na złożenie skargi jest 20 września 2016 r.
W odpowiedzi na zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Wskazać należy, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 13 sierpnia 2016 r., wobec czego termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 września 2016 r. Skarżąca nadała skargę w dniu 20 września 2016 r., a zatem po terminie o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącej, iż nie mogła odebrać przesyłki w dniu 13 sierpnia 2016 r., bowiem na kopercie widnieje stempel powtórnego awizowania w dniu 16 sierpnia 2016 r. stwierdzić trzeba, że na kserokopii tej koperty widnieje taki stempel. Jednak załączony do akt dokument, tj. zwrotne poświadczenia odbioru wskazuje na to, że data 16 sierpnia 2016 r. nie może być prawidłową datą powtórnego awizowania przesyłki. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki, widnieje własnoręcznie zapisana przez skarżącą data odbioru przesyłki, tj. 13 sierpnia 2016 r. oraz datownik, na którym widnieje również data 13 sierpnia 2016 r. Niezależnie od powyższego z informacji zamieszczonej na stronie internetowej Poczty Polskiej – w opcji śledzenie przesyłek – wynika, że przesyłka o nr [...], nadana w dniu 3 sierpnia 2016 r. w UP Poznań 2 awizowana była w dniach 5 sierpnia 2016 r. (godz. 17:42) i 12 sierpnia 2016 r. (godz. 7:00, a jej odbiór nastąpił w dniu 13 sierpnia 2016 r. w FUP Poznań 53 o godz. 10:21.
Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że skarżąca wnosząc skargę w dniu 20 września 2016 r. uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. i prawidłowo postanowił o jej odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.