Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 273/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu D. O. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd I instancji podał, iż D. O. w dniu 22 maja 2007 r. złożył w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na otrzymaną w dniu 27 lutego 2007 r. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, który uzasadnił zwięźle bólami i złym samopoczuciem związanym z chorobą (...) oraz "innymi", zaś na skutek rehabilitacji dopiero w ostatnim czasie stan jego zdrowia uległ poprawie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej "p.p.s.a.") upłynął w dniu 29 marca 2007 r., ponieważ skarżący otrzymał decyzję w dniu 27 lutego 2007 r.
Sąd powołał się na treść art. 86 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem niezbędnym do przywrócenia terminu dla dokonania czynności jest brak winy wnioskodawcy w jego uchybieniu.
W ocenie Sądu wnioskodawca nie wskazał żadnych racjonalnych powodów uchybienia terminowi. Fakt złego samopoczucia spowodowanego chorobą, trwającego miesiąc, nie może być usprawiedliwieniem zwłoki w dokonaniu czynności, tym bardziej, że zainteresowany mógł posłużyć się pełnomocnikiem lub sporządzić skargę zwięzłą w formie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. O. wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie lub niewłaściwe zastosowanie oraz błąd w ustaleniach co do stanu i skutków jego zdrowia, które uniemożliwiło mu terminowe podjęcie czynności procesowych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż stan i skutki jego uciążliwej i nadal niewyeliminowanej choroby (...), uniemożliwiły podjęcie czynności procesowych, nawet przez pełnomocnika czy sporządzenie skargi w zwięzłej formie. Ponadto skarżący wskazał, iż w następstwie zaleceń lekarzy, systematycznego zażywania leków oraz zalecanych cyklicznych rehabilitacji, zachowując siedmiodniowy termin podjął czynności procesowe w postaci napisania w niepełnym brzmieniu skargi i jej złożenia, aby nie przedłużać nie zachowanego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie przedmiotowej czynności (art. 87 § 4).
Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wyżej wymienionych przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego.
Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Wskazana przesłanka stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).
Stosownie do wskazanych na wstępie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni zdefiniowany powyżej brak winy w przekroczeniu terminu. Ponieważ uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie, strona występująca z wnioskiem, musi przedstawić argumentację, która w sposób przekonujący dla Sądu uprawdopodobni brak jej winy.
O braku winy nie świadczą okoliczności powołane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a także powtórzone w treści zażalenia, tj. bóle i złe samopoczucie związane z chorobą (...) oraz "inne". Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż skarżący nie wskazał żadnych racjonalnych powodów, z powodu których uchybił terminowi złożenia skargi.
Należy zgodzić się także ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż fakt złego samopoczucia nie może być usprawiedliwieniem zwłoki w dokonaniu czynności, gdyż skarżący mógł posłużyć się pełnomocnikiem lub sporządzić skargę zwięzłą w formie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.