Postanowienie NSA z 4 września 2013 r., I OZ 734/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.W. i D.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1883/12 oddalające wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1883/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżących, tj. M.W. i D.W. o zmianę postanowienia z dnia 21 lutego 2013r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu Sąd podniósł, że ponowny wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy został potraktowany jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 21 lutego 2013 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie wskazał na przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", i wyjaśnił, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane jedynie w razie zmiany okoliczności sprawy, która uzasadniałaby wydanie postanowienia o odmiennej treści.

Jednakże w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazali okoliczności, które uzasadniałyby zmianę uprzednio wydanego postanowienia.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli skarżący, podnosząc, że nie są w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zakwestionowane postanowienie odpowiada prawu.

Przepis art. 165 P.p.s.a. stanowi, że "postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.". Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy jak i w obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia o odmiennej treści niż uprzednio wydane.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r. Sąd I instancji odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wówczas Sąd ten ustalił, że dochód skarżących w łącznej wysokości 1840,82 zł netto, przy deklarowanych stałych comiesięcznych wydatkach na poziomie do 1085 zł, pozwala skarżącym na pokrycie kosztów sądowych kształtujących się wówczas na poziomie 100 zł (wysokość wpisu od skargi). Powyższe postanowienie Sądu I instancji zostało zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 243/13.

Bezspornym jest również, że w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 8 maja 2013 r., który to wniosek został potraktowany jako wniosek o zmianę uprzednio wydanego postanowienia z dnia 21 lutego 2013 r., skarżący nie wskazali żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę tego postanowienia. Kwestia ta została oceniona przez Sąd I instancji prawidłowo. Z porównania treści obydwu złożonych w sprawie formularzy PPF nie wynika żadna zmiana okoliczności faktycznych, która uzasadniałaby wydanie odmiennego, niż zapadło w dniu 21 lutego 2013 r., rozstrzygnięcia. Nadal, jak deklarują, jedynym źródłem ich dochodów są otrzymywane przez nich świadczenia emerytalno-rentowe.

Jednocześnie wskazać należy, że w ponownie złożonym wniosku skarżący nie zwrócili uwagi Sądu na okoliczności, które uległy zmianie, a które w ich ocenie uzasadniają złożony wniosek. Ograniczono się bowiem jedynie do ponownego wypełnienia wniosku. A porównanie treści aktualnie złożonego wniosku z treścią wniosku złożonego poprzednio nie daje podstaw do stwierdzenia, że doszło do zmiany okoliczności sprawy w stopniu uzasadniającym zmianę postanowienia z dnia 21 lutego 2013 r.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.